Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Categorie: Het Ruim

Van ruim naar ruimte

van ruim naar ruimte

Het visruim van de CUX12. Onder dit ruim nog de vloer van het originele visruim.

Van ruim naar ruimte. We zijn nu al een dag of veertien bezig het visruim uit de CUX12 te slopen. Geen hele dagen, een uur tot anderhalf uur per dag. Langer is niet vol te houden. Het visruim is ongeveer 3,5 x 2,5 x 1,5 meter (LxBxH). Het is een dik geïsoleerde doos van ‘watervast’ Ocume afgedicht met een laag polyester. Vooral het polyester is een drama. Na een uurtje zagen is het net of je in de brandnetels hebt liggen rollen. Eén keer ben ik aan de gang geweest zonder overall, een dag later zat ik van onder tot boven onder de kleine rode bultjes. Het ruim stinkt, is klam, benauwd en warm. Maar goed. Het ergste leed is geleden. Nog een half plafond en één wandje.

Oplappen versus repareren

van ruim naar ruimte

Zweten, vloeken en breken

Bij de documentatie van het schip zitten een aantal (boze) brieven van de rederij aan de kapitein van de CUX12. Dat er een hydraulische pomp is vervangen omdat het filter in zes (!) jaar niet was vernieuwd. In een andere brief wordt uitgelegd dat er niet voor niets een bilge alarm in het schip zit.
Bij het leeghalen van het schip (machinekamer, stuurhut, bemanningsverblijf en visruim) vallen ook een paar dingen op. Er is lang niet altijd het juiste materiaal gebruikt, het schip is niet goed onderhouden en er is regelmatig gekozen voor ‘noodoplossingen’. Het visruim is bijvoorbeeld gebouwd op een frame van onbewerkt hout dat op veel plekken totaal vergaan is. Het huidige visruim  is er overigens pas eind 2007 in gezet. De vloer van het oude visruim zit er nog onder. Dat is wel van eiken. Het is vies en vochtig, maar keihard.
Toch ben ik blij dat we het schip hebben gekocht in de originele staat. Ik moet er niet aan denken dat we het over hadden genomen van iemand die het schip had ingetimmerd zonder het schip eerst helemaal kaal te maken.

Nog meer water

De CUX12 heeft drie compartimenten die gescheiden zijn door stalen schotten. Iedere waterdichte ruimte heeft een eigen pomp om water af te voeren. In het voorste ruim en de machinekamer stond veel water. Dat water hebben we verwijderd en houden we nu bij. Het visruim heeft ook een eigen pomp, daar kwam geen water meer uit. Niet omdat het ruim leeg was, maar omdat (zoals nu blijkt) de toegang naar die pomp verstopt zat. Afgelopen week ook hier nog een ton water uit gehaald. Nu het visruim er bijna uit is kunnen we gaan ventileren en de boel een beetje laten drogen. Eenmaal droog kan er een volgende schoonmaak beginnen. De huid aan de binnenkant van het schip ontdoen van een laag aangekoekt slip wat zich in vijftig jaar heeft verzameld.

Ik heb de hele maand augustus vrij.
Wel fijn om te weten dat ik mij in ieder geval niet hoef te vervelen….

Ballast berekenen?

Ballast CUX12

De CUX12 2016, een ton of tien lichter dan in 2015. Dit was in mei, het schip ligt nu nog hoger op het water.

Ballast berekenen, hoe doe je dat eigenlijk?
De CUX12 is na een jaar ruimen, breken en slopen flink wat lichter geworden. Ik denk dat wij alleen al een ton of tien aan water, stenen, machines, hout en ijzerwerk hebben weggehaald. Daar komt de grote mast dan nog bij, die was er al af toen wij het schip kochten. Bij het verwijderen van het visruim kwamen we nog een ton water tegen. Er zat wel een bilgepomp, maar de toegang er naartoe zat verstopt. Het visruim zelf is ook loodzwaar. Al het hout waarmee het is opgebouwd is verzadigd met water. Dan zat er nog de vloer van het oude visruim onder. Ook een paar honderd kilo.
Uiteraard gaat er ook weer van alles in het schip en komt er een nieuwe mast. Neemt niet weg dat dit bij lange na niet het gewicht zal opleveren dat er door ons uitgehaald is.

Wanneer het schip ‘leeg’ is bouwen we de zaak ‘van de vloer af’ weer op. Het lijkt mij dus zaak om voor we de boel gaan opbouwen alle noodzakelijke leidingen, elektra, pompen, slangen èn de ballast plaatsen. De grote vraag is niet zozeer waar de ballast moet komen (daar zijn wel heldere artikelen en voorbeelden over te vinden), maar wel hoeveel ballast er in het schip moet.

Ballast: Lood, staal, beton?

Ook het materiaal wat als ballast gebruikt gaat worden is nog een belangrijke vraag die beantwoord moet worden. “Lood!”, wordt door veel mensen geroepen. Volgens mij is dat vooral omdat lood weinig ruimte inneemt, het materiaal is immers ‘loodzwaar’. Wij hebben echter ruimte zat. Staal zie ik persoonlijk de voordelen niet zo van in. Beton? Ik hoor en lees er hele positieve verhalen over. Er zijn echter ook veel mensen die het afraden. Als positieve eigenschappen worden genoemd dat het goed conserveert, goed hecht en onderhoudsvrij is. Als negatieve eigenschappen worden genoemd dat je het later slecht kunt aanpassen, dat het los kan komen en dat er onder het beton roestvorming optreedt. Tegenstrijdige verhalen dus.

Daar komt bij dat wij een houten schip hebben. De meeste verhalen die ik lees over beton als ballast gaan over stalen schepen. Wij hebben een houten schip waarmee we willen gaan zeilen. Ballast is nodig voor de stabiliteit. Te veel ballast is niet handig, te weinig onverstandig.

Maar hoe je de juiste hoeveelheid berekend is mij vooralsnog een raadsel.

Er Zit Schot In De Zaak!

Schot in de zaak

Het voormalige bemanningsverblijf van de CUX12

Er zit schot in de zaak. Twee stalen schotten om precies te zijn. Het eerste schot zit tussen de machinekamer en het visruim, het tweede schot zit tussen het visruim en het (voormalige) verblijf voor de bemanning. De vraag is: weghalen of laten zitten?

Er zijn genoeg redenen om de schotten er uit te slijpen. De machinekamer kan – na het verwijderen van overbodige apparatuur – makkelijk een meter kleiner. Dat betekent een meter meer leefruimte. Het schot tussen visruim en verblijf zit in de weg wanneer we één grote dekverhoging willen plaatsen. Toch laten we de schotten zitten. Ook daar is een goede reden voor. Een simpele ook: die schotten zitten er niet voor niets.

Tijdens de theoriedag van de cursus Veiligheid Op Zee die we in februari volgden hield Menno Slegtenhorst een helder betoog over de bouw van (houten) kotters en wat je vooral niet moet doen wanneer je een schip wilt ombouwen van viskotter naar bijvoorbeeld een woonschip. Veel schepen worden volgens Menno ‘verkloot’ door ondeskundige ‘verbouwingen’ aan het schip.

Schot in de zaakDe stalen schotten zitten dus niet voor niets. Niet alleen verdelen de schotten het schip in compartimenten (in de machinekamer zitten heel wat potentiële lekken zoals de koeling, schroefas, bilgepompen en de inlaten van de dekwasinstallatie), de schotten geven ook extra stevigheid aan de constructie van het schip. Wanneer je alles weghaalt kan het schip makkelijker bewegen met als gevolg dat bijvoorbeeld het breeuwwerk uit de naden wordt gewrongen.

Wij laten in ieder geval het schot tussen machinekamer en visruim intact. Het schot tussen het visruim en het voormalige leefgedeelte laten we deels zitten. We slijpen er een stuk uit zodat er een doorgang komt, verder gebruiken we het stalen schot als scheidingswand tussen het woongedeelte (nu het visruim) en het slaap/toilet/was gedeelte (nu het verblijf bemanning).

Er zit schot in de zaak. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk. In de afgelopen weken zijn er karrenvrachten oud hout, isolatiemateriaal en andere bende uit het schip gehaald. Het voormalige bemanningsverblijf is leeg, het visruim is nu voor 50% verwijderd. Nog een paar dagen zagen en breken en we kunnen de doorgang uit het stalen schot gaan slijpen waarna het schip van binnen ‘kaal’ is. Onder het visruim zit nog een restant water, dat pompen we weg en dan kunnen we eindelijk de CUX12 eens goed gaan ventileren zodat het schip van binnen een beetje kan gaan drogen.

Schijnt overigens wel een jaartje te kunnen duren…

 

Page 3 of 3

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén