Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Tag: visruim

Tot op de bodem….

tot op de bodem

Het voormalige bemanningsverblijf, tot op de bodem gestript

We gaan tot op de bodem. Van de CUX12. Vandaag hebben we het voormalige bemanningsverblijf eindelijk tot op de bodem van het schip ‘gestript’. De stalen wand naar het visruim is doorgebroken. Als we aan boord zijn staat alles open en kan het luchten. Zijn we er niet dan zorgt een vrolijk snorrende ventilator voor de broodnodige ventilatie.

Nu de vloer er uit is kan het in vijftig jaar verzamelde vuil worden verwijderd. Smerig klusje, morgen gaan we met een schuimspaan die op klei lijkende smurrie te lijf.  Mooi om te zien dat de vloer in het voormalige bemanningsverblijf gewoon droog is. Omdat er zoveel water instond toen we het schip kochten ben je toch een beetje bang dat er steeds maar nieuw water blijft komen. Dat is dus niet zo. Gelukkig.

In het visruim is het laatste polyester er uit. Wat rest zijn nog wat platen en balken, die gaan er morgen uit. Al met al opnieuw een aanhanger vol bende uit het schip verwijderd. Soms ben ik bang dat mijn dagelijkse ritjes er toe leiden dat ze mij bij de milieustraat zullen weigeren. De metaalhandel in Bolsward zal ik ook weer met een bezoekje verblijden. Ik heb weer een karretje koper, RVS, staal en aluminium. Altijd lekker, oud-ijzer is momenteel de enige post die geld oplevert, in plaats van dat het geld kost.

tot op de bodem

Beter draag je iets met lange mouwen…

Het gat in de stalen wand is nog niet zo groot als wezen moet. De Gamma had maar 2 doorslijpschijven en een daarvan had ik al na een minuut op vijf aan gort gedraaid. O ja, slijpen doe je bij voorkeur wanneer je lange mouwen draagt en een petje op je kop. Ik ben eigenwijs dus deed het in een mouwloos shirtje en zonder hoofddeksel. Dat geeft dus wel wat irritatie aan hoofdhuid en armen..

Van ruim naar ruimte

van ruim naar ruimte

Het visruim van de CUX12. Onder dit ruim nog de vloer van het originele visruim.

Van ruim naar ruimte. We zijn nu al een dag of veertien bezig het visruim uit de CUX12 te slopen. Geen hele dagen, een uur tot anderhalf uur per dag. Langer is niet vol te houden. Het visruim is ongeveer 3,5 x 2,5 x 1,5 meter (LxBxH). Het is een dik geïsoleerde doos van ‘watervast’ Ocume afgedicht met een laag polyester. Vooral het polyester is een drama. Na een uurtje zagen is het net of je in de brandnetels hebt liggen rollen. Eén keer ben ik aan de gang geweest zonder overall, een dag later zat ik van onder tot boven onder de kleine rode bultjes. Het ruim stinkt, is klam, benauwd en warm. Maar goed. Het ergste leed is geleden. Nog een half plafond en één wandje.

Oplappen versus repareren

van ruim naar ruimte

Zweten, vloeken en breken

Bij de documentatie van het schip zitten een aantal (boze) brieven van de rederij aan de kapitein van de CUX12. Dat er een hydraulische pomp is vervangen omdat het filter in zes (!) jaar niet was vernieuwd. In een andere brief wordt uitgelegd dat er niet voor niets een bilge alarm in het schip zit.
Bij het leeghalen van het schip (machinekamer, stuurhut, bemanningsverblijf en visruim) vallen ook een paar dingen op. Er is lang niet altijd het juiste materiaal gebruikt, het schip is niet goed onderhouden en er is regelmatig gekozen voor ‘noodoplossingen’. Het visruim is bijvoorbeeld gebouwd op een frame van onbewerkt hout dat op veel plekken totaal vergaan is. Het huidige visruim  is er overigens pas eind 2007 in gezet. De vloer van het oude visruim zit er nog onder. Dat is wel van eiken. Het is vies en vochtig, maar keihard.
Toch ben ik blij dat we het schip hebben gekocht in de originele staat. Ik moet er niet aan denken dat we het over hadden genomen van iemand die het schip had ingetimmerd zonder het schip eerst helemaal kaal te maken.

Nog meer water

De CUX12 heeft drie compartimenten die gescheiden zijn door stalen schotten. Iedere waterdichte ruimte heeft een eigen pomp om water af te voeren. In het voorste ruim en de machinekamer stond veel water. Dat water hebben we verwijderd en houden we nu bij. Het visruim heeft ook een eigen pomp, daar kwam geen water meer uit. Niet omdat het ruim leeg was, maar omdat (zoals nu blijkt) de toegang naar die pomp verstopt zat. Afgelopen week ook hier nog een ton water uit gehaald. Nu het visruim er bijna uit is kunnen we gaan ventileren en de boel een beetje laten drogen. Eenmaal droog kan er een volgende schoonmaak beginnen. De huid aan de binnenkant van het schip ontdoen van een laag aangekoekt slip wat zich in vijftig jaar heeft verzameld.

Ik heb de hele maand augustus vrij.
Wel fijn om te weten dat ik mij in ieder geval niet hoef te vervelen….

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén