Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Tag: stress (Pagina 2 van 2)

Het roer uit handen geven

CUX12 zonder roer

De CUX12 op haar nieuwe plek.

Het roer uit handen geven. Geen regie hebben. Niets voor mij.
Vanaf een uur of 12 vandaag had ik dus al een vorm van ongemakkelijkheid in mijn buik. Ik had namelijk een sleep geregeld die de CUX12 om 15.30 uur een sleep zou geven. De CUX12 heeft namelijk geen roer meer, mocht je dit nog niet weten.
Het was niet nodig, die stress. Een kleine vlet voor de kotter, een man op de punt en een man aan de reling en daar gingen we. Gelukkig konden we op eigen kracht de box uit, vervolgens een stukje in de (toch nog) redelijke brede vaart.

Hierna even een lastige bocht en een krap stukje.

Daarna was het een eitje. Stukje kanaal en de haven van Kosik invaren. Dat je geen roer hebt is lastig, maar dat je wel gewoon schroef hebt maakt enorm veel uit.
Soms even gas bijzetten om over een ondiepte te komen, andere keer even bijremmen om te voorkomen dat we tegen de sleper opklappen.

De wind stond goed en de zon scheen. Het was eigenlijk best een leuk tochtje.
Ik had het roer niet in handen, maar in ieder geval regie over mijzelf.

Ik rijd naar huis en denk aan de volgende stappen. Mijn trouwe maat Henk gaat het stuurhuis (tijdelijk) opknappen, ik ga het oude werk uit het dek halen en het dek opnieuw breeuwen. Daar kijk ik naar uit. Mooie klus en volgens mij een prachtig gezicht wanneer het stuurhuis en dek weer ‘toonbaar zijn’. In de loop van dit jaar laat ik haar een keer op de kant zetten voor een inspectie en beurt.
Voor de reparatie van de stuurinrichting heb ik alweer ideeën. De ramp is wellicht toch iets minder groot dan ik in eerste termijn dacht.
Ik heb er weer heel veel zin in!!
De lente gaat nu eindelijk beginnen.

Goed nieuws: Ik raak gehecht!

CUX12-Bolsward

De CUX12 aan het Laag Bolwerk in Bolsward

‘Met de kennis van nu’, had ook een titel kunnen zijn voor dit blog. Al sinds we de CUX12 hebben gekocht kijk ik terug op dingen die we, met de kennis van nu, toch beter iets anders hadden kunnen doen. We zijn te snel geweest met het ophalen van de boot, we hadden beter niet naar Bolsward kunnen gaan, we hadden nooit onder die omstandigheden het IJsselmeer moeten oversteken en zo zijn er nog wel wat dingen te noemen. Maar goed, dat is ook een beetje ‘een koe in de kont kijken’.

Het maakte wel dat we allebei in de afgelopen twee maanden wat ‘hechtingsproblemen’ met de CUX12 opliepen. Wat is er toch veel te doen, wat lag er toch een bende op het schip, wat was de tocht over het IJsselmeer eng, wat zijn de vaarten in Friesland toch smal en wat doet een gemeente moeilijk als je een ligplaats voor een voormalig beroepsschip zoekt.
We waren blij met de boot, maar ‘hechten’ wilde niet echt lukken.

Tot afgelopen week. We ontvingen een e-mail van de gemeente met een definitieve afwijzing voor een ligplaats. Ik werd boos. Niet boos omdat het verzoek afgewezen werd, maar boos omdat mijn schip werd afgewezen. Een beetje het gevoel van een ouder die op school te horen krijgt dat zijn kind niet deugt. Boosheid die bij ouders maakt dat zij hun kind van school halen. Dat gevoel.

We zochten en vonden een andere ligplaats. Buiten de gemeente, in Harlingen.
Maar wat veel mooier was is dat ik merkte dat ik eigenlijk zeer beledigd ben dat MIJN boot wordt afgewezen. Want ik vind het wel een hele mooie boot, ik ben er wel heel erg blij mee en ik zal aan iedereen laten zien dat deze oude, versleten dame misschien nu een lelijk eendje is maar over een paar jaar terug komt als een schitterende zwaan.

En dat is goed nieuws!
Ik raak gehecht aan onze CUX12!

Kapitein in de Trein

Gisteren was de koop rond, vandaag is de koop afgerond. Het geld is overgemaakt, de bevestiging is binnen en we gaan de trip naar de nieuwe ligplaats Bolsward plannen. Komend weekeinde, als het allemaal een beetje meezit.

Nachtmerrie

Nachtmerrie

Als het een beetje meezit, het is namelijk nogal een gedoe. De boot ligt 150 kilometer bij ons vandaan, ver weg van trein en bus. Om in ieder geval een stuk samen de eerste reis te maken zal er dus het nodige geregeld moeten worden. Ik moet naar de haven worden gebracht, daarna pik ik M. halverwege ergens op langs het IJsselmeer zodat we het laatste stuk samen kunnen varen.

Bijzonder. Van alles wat we hebben meegemaakt de afgelopen weken (zoeken, afwegen, meer zoeken, kiezen, kijken, bieden, kopen) geeft mij dit de meeste stress.
Hoe kom ik van A naar B en van B naar C, hoe komt M. van A naar C, en hoe komen wij dan weer samen van C naar A.

Het liefst ook zonder dat we er maandagmorgen achter komen dat onze auto nog ergens midden in het land staat.
We hebben een auto en we hebben een boot.
En we moeten reizen met het openbaar vervoer.

Kapitein in de trein, zeg maar.

Pagina 2 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén