Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Tag: Schoonmaak (Pagina 2 van 4)

Tot op de bodem….

tot op de bodem

Het voormalige bemanningsverblijf, tot op de bodem gestript

We gaan tot op de bodem. Van de CUX12. Vandaag hebben we het voormalige bemanningsverblijf eindelijk tot op de bodem van het schip ‘gestript’. De stalen wand naar het visruim is doorgebroken. Als we aan boord zijn staat alles open en kan het luchten. Zijn we er niet dan zorgt een vrolijk snorrende ventilator voor de broodnodige ventilatie.

Nu de vloer er uit is kan het in vijftig jaar verzamelde vuil worden verwijderd. Smerig klusje, morgen gaan we met een schuimspaan die op klei lijkende smurrie te lijf.  Mooi om te zien dat de vloer in het voormalige bemanningsverblijf gewoon droog is. Omdat er zoveel water instond toen we het schip kochten ben je toch een beetje bang dat er steeds maar nieuw water blijft komen. Dat is dus niet zo. Gelukkig.

In het visruim is het laatste polyester er uit. Wat rest zijn nog wat platen en balken, die gaan er morgen uit. Al met al opnieuw een aanhanger vol bende uit het schip verwijderd. Soms ben ik bang dat mijn dagelijkse ritjes er toe leiden dat ze mij bij de milieustraat zullen weigeren. De metaalhandel in Bolsward zal ik ook weer met een bezoekje verblijden. Ik heb weer een karretje koper, RVS, staal en aluminium. Altijd lekker, oud-ijzer is momenteel de enige post die geld oplevert, in plaats van dat het geld kost.

tot op de bodem

Beter draag je iets met lange mouwen…

Het gat in de stalen wand is nog niet zo groot als wezen moet. De Gamma had maar 2 doorslijpschijven en een daarvan had ik al na een minuut op vijf aan gort gedraaid. O ja, slijpen doe je bij voorkeur wanneer je lange mouwen draagt en een petje op je kop. Ik ben eigenwijs dus deed het in een mouwloos shirtje en zonder hoofddeksel. Dat geeft dus wel wat irritatie aan hoofdhuid en armen..

Van ruim naar ruimte

van ruim naar ruimte

Het visruim van de CUX12. Onder dit ruim nog de vloer van het originele visruim.

Van ruim naar ruimte. We zijn nu al een dag of veertien bezig het visruim uit de CUX12 te slopen. Geen hele dagen, een uur tot anderhalf uur per dag. Langer is niet vol te houden. Het visruim is ongeveer 3,5 x 2,5 x 1,5 meter (LxBxH). Het is een dik geïsoleerde doos van ‘watervast’ Ocume afgedicht met een laag polyester. Vooral het polyester is een drama. Na een uurtje zagen is het net of je in de brandnetels hebt liggen rollen. Eén keer ben ik aan de gang geweest zonder overall, een dag later zat ik van onder tot boven onder de kleine rode bultjes. Het ruim stinkt, is klam, benauwd en warm. Maar goed. Het ergste leed is geleden. Nog een half plafond en één wandje.

Oplappen versus repareren

van ruim naar ruimte

Zweten, vloeken en breken

Bij de documentatie van het schip zitten een aantal (boze) brieven van de rederij aan de kapitein van de CUX12. Dat er een hydraulische pomp is vervangen omdat het filter in zes (!) jaar niet was vernieuwd. In een andere brief wordt uitgelegd dat er niet voor niets een bilge alarm in het schip zit.
Bij het leeghalen van het schip (machinekamer, stuurhut, bemanningsverblijf en visruim) vallen ook een paar dingen op. Er is lang niet altijd het juiste materiaal gebruikt, het schip is niet goed onderhouden en er is regelmatig gekozen voor ‘noodoplossingen’. Het visruim is bijvoorbeeld gebouwd op een frame van onbewerkt hout dat op veel plekken totaal vergaan is. Het huidige visruim  is er overigens pas eind 2007 in gezet. De vloer van het oude visruim zit er nog onder. Dat is wel van eiken. Het is vies en vochtig, maar keihard.
Toch ben ik blij dat we het schip hebben gekocht in de originele staat. Ik moet er niet aan denken dat we het over hadden genomen van iemand die het schip had ingetimmerd zonder het schip eerst helemaal kaal te maken.

Nog meer water

De CUX12 heeft drie compartimenten die gescheiden zijn door stalen schotten. Iedere waterdichte ruimte heeft een eigen pomp om water af te voeren. In het voorste ruim en de machinekamer stond veel water. Dat water hebben we verwijderd en houden we nu bij. Het visruim heeft ook een eigen pomp, daar kwam geen water meer uit. Niet omdat het ruim leeg was, maar omdat (zoals nu blijkt) de toegang naar die pomp verstopt zat. Afgelopen week ook hier nog een ton water uit gehaald. Nu het visruim er bijna uit is kunnen we gaan ventileren en de boel een beetje laten drogen. Eenmaal droog kan er een volgende schoonmaak beginnen. De huid aan de binnenkant van het schip ontdoen van een laag aangekoekt slip wat zich in vijftig jaar heeft verzameld.

Ik heb de hele maand augustus vrij.
Wel fijn om te weten dat ik mij in ieder geval niet hoef te vervelen….

Uitdagingen versus problemen

Uitdagingen: drek in de machinekamer

Uitdaging: drek in de machinekamer

Een schip van 50 jaar oud heeft uitdagingen, geen problemen. Als je het niet zo kunt zien, dan heb je dus een probleem.
Ik ben nog steeds erg blij dat wij een vijfjarenplan voor het opknappen van de CUX12 hebben gemaakt. Het helpt om te focussen. De neiging om alles tegelijk te willen doen ken ik. We hebben dit ook gezien bij ‘projecten’ die een stille dood stierven. We zijn bij een aantal schepen geweest die je bijna voor niets kon meenemen. Als de eigenaar er maar af was. Het schip op het droge, geen werkende motor, geen dek, gaten in de romp, alle elektra rigoureus verwijderd en ga zo maar door. En na een jaar volledig vastgelopen. Onvoorziene tegenvallers, financieel niet meer haalbaar en het schip kan niet te water. Gevolg: de kosten lopen stevig op. Een schip in het water kost geld, maar op het droge gaat het nog veel harder. Van een uitdaging een probleem maken. Mensen kunnen dat.

De CUX12 is droog van binnen. De volgende uitdaging is om er voor te zorgen dat er geen nieuw water meer binnenkomt. Het dek moet dus opnieuw worden gebreeuwd. Daarnaast willen we het schip ‘schoon’ hebben. Dat wil zeggen, de vieze smurrie op de bodem van de machinekamer (en deels in het ruim) moet er uit. Nou hoeven we uiteraard van de vloer niet te eten, maar we willen wel de boel zo schoon hebben dat nieuw water – het blijft een houten schip – via een vlotterpomp overboord kan. Werp een blik in onze machinekamer en je weet: we hebben een uitdaging. Vandaag ben ik met een Kärcher alleszuiger de machinekamer afgedaald en heb ik de eerste prut verwijderd. Ik moet zeggen, dat valt niet tegen!

Uitdagingen: wat is dit?

Vlotter? Of iets anders?

Over vlotterpompen gesproken. Bij het reinigen van de machinekamer kwam ik nog een apparaatje tegen waarvan ik niet meteen weet wat het is, maar ik vermoed dat dit een vlotter is die, als er teveel water de machinekamer in is gelopen, voorkomt dat de motor nog start. Zeker weten doe ik het niet, dus wie het weet mag het zeggen. Als het wel zo is dan werkt hij in ieder geval niet. Het water stond hoger dan deze vlotter en het vliegwiel van de motor sproeide lustig water door de machinekamer. Kostte ons revisie van de startmotor en de dynamo.

Tot slot: Het mooie van het denken in uitdagingen in plaats van problemen is wel dat een probleem een oplossing eist.
Een uitdaging niet, die nodigt je er alleen maar toe uit.

Pagina 2 of 4

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén