Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Tag: relatie (Pagina 1 van 2)

Tevreden?

Gelukkig liep het voor de CUX12 beter af.

Het is zondagmiddag drie uur. De CUX12 hangt in de kraan, de nieuwe anodes zijn gelast, de laatste plekjes op het onderwaterschip zijn gedaan. De trossen liggen klaar, het dek is leeg en onze rommel is van de werf. Morgenochtend gaat ze, na 49 dagen op de kant, weer te water. “Ben je een beetje tevreden?”, vraagt de schipper. Het duurt even voor ik antwoord geef.

De schipper verstaat de kunst van het tevreden zijn. Tevreden met een kopje thee. Tevreden met een boek op de bank. Tevreden met een lekker zonnetje. Tevreden. Als een ‘state of mind’.
‘Tevreden zijn’, het is eigenlijk een kunst die ik niet versta. Tevreden heeft voor mij te veel de klank van een eindpunt. Ik hoef niets meer, ik ben tevreden. Tevreden is geschiedenis, zonder toekomst. Om ergens tevreden over te zijn moet je er op terug kijken. Dat lukt mij slecht. Wellicht is mijn geest daar te onrustig voor.

De CUX12, klaar om te water te gaan

“We hebben gedaan wat we kunnen doen”, antwoord ik na enige bedenktijd. Een beetje ontwijkend, maar ik weet zo gauw niets beters. Ik wil namelijk niet de indruk wekken ontevreden te zijn. Dat ben ik zeker niet.
Toch laat het me niet meer los. Ik heb bijna 50 dagen achter elkaar keihard gewerkt. We hebben het hele schip schoon gekrabd en geschuurd. Alle naden hebben nieuwe kit. Waar nodig is opnieuw gebreeuwd. Het schip zit in de primer, onderwater in de antifouling en er zijn twee gangen vervangen. We hebben geen cent bezuinigd op de kwaliteit van materialen, we zijn financieel redelijk binnen de begroting gebleven en we hebben er ook geen huwelijkscrisis aan overgehouden. Wanneer je in ogenschouw neemt dat we de CUX12 hebben gekocht zonder dat we wisten in welke staat het onderwaterschip was en wat er dus allemaal mis had kunnen zijn….
Vreemd dat ik het mijzelf dan toch nog niet toesta ‘tevreden’ te zijn.

Onze boot ligt weer op haar plek. Vanmiddag ben ik nog even langsgereden om te zien of alles goed gaat. Daarna reed ik naar Franeker om bovenstaand schip te bekijken. Om mijzelf even in te peperen dat het ook zo had kunnen gaan. Dat het ons wel gelukt is. Dat we een missie hadden en dat deze geslaagd is.
Dat ik tevreden mag zijn.

Het is maandagmiddag drie uur.
Ik tik dit stukje en ga zo – tevreden- een kopje koffie drinken met de schipper.
Dat mag ik best.

Over de Categorie Belevenissen

‘Belevenissen’ moet je zien als een categorie die door dit hele weblog heen verweven zit. Eigenlijk is het hele avontuur met de CUX12 natuurlijk één grote belevenis. In de categorie vind je vaak berichten die ook onder een andere categorie vallen, maar waarbij we tevens een ‘beleving’ hebben. Denk aan eng, grappig, gevaarlijk, spannend of juist helemaal te gek!

Goed nieuws: Ik raak gehecht!

CUX12-Bolsward

De CUX12 aan het Laag Bolwerk in Bolsward

‘Met de kennis van nu’, had ook een titel kunnen zijn voor dit blog. Al sinds we de CUX12 hebben gekocht kijk ik terug op dingen die we, met de kennis van nu, toch beter iets anders hadden kunnen doen. We zijn te snel geweest met het ophalen van de boot, we hadden beter niet naar Bolsward kunnen gaan, we hadden nooit onder die omstandigheden het IJsselmeer moeten oversteken en zo zijn er nog wel wat dingen te noemen. Maar goed, dat is ook een beetje ‘een koe in de kont kijken’.

Het maakte wel dat we allebei in de afgelopen twee maanden wat ‘hechtingsproblemen’ met de CUX12 opliepen. Wat is er toch veel te doen, wat lag er toch een bende op het schip, wat was de tocht over het IJsselmeer eng, wat zijn de vaarten in Friesland toch smal en wat doet een gemeente moeilijk als je een ligplaats voor een voormalig beroepsschip zoekt.
We waren blij met de boot, maar ‘hechten’ wilde niet echt lukken.

Tot afgelopen week. We ontvingen een e-mail van de gemeente met een definitieve afwijzing voor een ligplaats. Ik werd boos. Niet boos omdat het verzoek afgewezen werd, maar boos omdat mijn schip werd afgewezen. Een beetje het gevoel van een ouder die op school te horen krijgt dat zijn kind niet deugt. Boosheid die bij ouders maakt dat zij hun kind van school halen. Dat gevoel.

We zochten en vonden een andere ligplaats. Buiten de gemeente, in Harlingen.
Maar wat veel mooier was is dat ik merkte dat ik eigenlijk zeer beledigd ben dat MIJN boot wordt afgewezen. Want ik vind het wel een hele mooie boot, ik ben er wel heel erg blij mee en ik zal aan iedereen laten zien dat deze oude, versleten dame misschien nu een lelijk eendje is maar over een paar jaar terug komt als een schitterende zwaan.

En dat is goed nieuws!
Ik raak gehecht aan onze CUX12!

Pagina 1 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén