Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Tag: projectplan (Pagina 1 van 6)

De Geur Van Breeuw

De geur van Breeuw

De kerkklok van Burgwerd geeft met een luie slag half negen aan. Een luie slag, want het is zondag en de hemel is stralend blauw. Het is stil in het dorp. Achter de ramen wordt koffie gedronken, een eitje gekookt en de kerkgang voorbereid. Of de BBQ. Misschien wel allebei. De geur van Breeuw. Het komt me tegemoet wanneer ik in de auto stap. En terwijl Malle Babbe’s lichaam nat wordt van het kwijl ervaar ik een gevoel van rust. Eindelijk.

In de loop van ieder project of grote klus gebeurd het mij. Dat gevoel dat alles alleen maar erger wordt. Dat er geen einde aan komt. Dat het niet zal lukken. Dat de kosten het budget zullen gaan overstijgen. Dat ik tijd te kort kom. Dat ik meer hooi op mijn vork heb genomen dan dat ik kan tillen. Dat ik het overzicht verlies. Dat ik mijzelf de vraag stel: “Waarom doe ik dit eigenlijk?”
Waarom ga ik niet lekker in de tuin zitten? Met een goed boek en een kop koffie? Wat is dat toch? Is het nog wel willen? Of is het alleen maar moeten? En van wie moet het eigenlijk?

BreeuwenGelukkig komt er tot op heden altijd weer een moment dat de puzzelstukjes in elkaar vallen. Dan heb ik het einddoel weer helder voor ogen. Dan zie ik weer wat er nodig is om mijn doelen te bereiken. Dan weet ik weer waarom ik in mijn vakantie niet op een stoel zit, maar op de werf. Ik kom dan weer los van de klus waarmee ik bezig ben en voel weer ruimte in mijn hoofd om orde te scheppen. Als dit klaar is, dan ga ik dat doen. Als dat gedaan is, pak ik eerst dat weer aan.

Het heeft even geduurd, maar ik zie weer hoe mooi Friesland is terwijl ik naar Harlingen rijd. ‘Non, non, rien n’a changé’, schalt het uit de radio. En zo is het precies. Het is zoals het is, ik ben zoals ik ben en dat zal niet veranderen. Ik doe het allemaal omdat ik het zo vreselijk lief heb.
De geur van breeuw. Alleen daarom al.

Inspiratie als Voorbereiding

M-Harlingen

Give me six hours to chop down a tree and I will spend the first four sharpening the axe.” ― Abraham Lincoln.

Deze quote van Abraham Lincoln betekent voor mij dat het loont om je goed voor te bereiden wanneer je – zoals wij – een groot project uitvoert. En of je nu je bijl slijpt voor je een boom omhakt, of tijd neemt om na te denken over de verschillende opties voor je iets doet maakt voor mij geen verschil. Ook inspiratie opdoen is een heerlijke vorm van voorbereiding.

De CUX12 opknappen en verbouwen tot zeilend woonschip is voor ons niet alleen een groot project. Het is een leerproces. Iedere dag weer. We zijn geen timmerman, scheepsbouwer of ervaren zeelieden. Bijna alles wat we aan de CUX12 doen, doen we voor het eerst. Dat vraagt veel voorbereidingstijd. Maar, dat is niet erg. Het is een wederkerende uitdaging: “Hoe gaan we dit nu weer eens aanpakken?” Zoeken op het Internet, kijken bij experts, vragen op forums en andere sociale media. De 21e eeuw is een gouden eeuw, waar het gaat om mogelijkheden om je voor te bereiden.

Je laten inspireren als voorbereiding

willem barentsz

De houten pennen in de huid van de Willem Barentsz

Vandaag was een herfstachtige dag. Zoals voorspeld. Toch pakten we de auto en reden naar Harlingen. Dit keer niet om aan de slag te gaan, maar om ons te laten inspireren. We bezochten de werf van de Willem Barentsz in Harlingen. Machtig mooi om te zien dat (en hoe!) men reeds 400 jaar geleden een houten zeilschip bouwde. En dat met zo’n relatief klein schip (19 meter) naar Nova Zembla werd gevaren.
Om met eigen ogen te zien dat het schip niet met spijkers, schroeven, bouten en moeren bij elkaar wordt gehouden, maar door houten pennen is inspirerend, bemoedigend en bewonderenswaardig tegelijk.
Dat er van het schip geen originele bouwtekeningen zijn en men dus op overlevering, ervaring en op voortschrijdend inzicht moet bouwen geeft hoop. Als dat kan, dan kunnen wij onze droom ook verwezenlijken!

Na de Willem Barentsz liepen we een rondje door de havens van Harlingen. Tientallen vaak net aangemeerde zeilschepen van de bruine vloot. Beetje zon, flarden regen en straffe wind. Veel vermoeide maar tevreden gezichten. We kijken naar de kleuren en laten ons inspireren door wat we zien. “Da’s handig, schuifluiken voor de ramen van de stuurhut.” “Kijk, zo’n luik, met grote ramen, dat is wat voor de CUX op de plek van de vroegere koekoek!”

Wanneer we naar huis rijden heb ik er weer heel veel zin in en veel nieuwe ideeën.
Tijd nemen. Op onderzoek uitgaan.
Je laten inspireren.
Ook dat is voorbereiding.

 

Niet vergeten: achterom kijken!

Achterom kijken

De CUX12 in vroeger tijd. Het blauw van de romp komt waarschijnlijk weer terug. (Foto: Kotterfoto.nl)

De neiging is om te kijken naar wat er allemaal nog moet gebeuren. Dat is heel veel, en dat blijft voorlopig veel. Het helpt om zo nu en dan even stil te staan bij wat er al wel gelukt is. Even achterom kijken dus.

De vakantie – dit jaar had ik vier weken – is voorbij. Morgen begin ik aan mijn nieuwe baan. Dat vraagt aandacht en energie. Het tempo waarmee we werken aan de CUX12 zal dus moeten worden bijgesteld. We zijn minder ver gekomen dan dat we gehoopt hadden. Niet omdat we er minder uren aan besteed hebben, maar omdat de CUX12 een oude dame met nukken is. We zijn zaken tegengekomen die we niet verwacht en dus ook niet gepland hadden.

Als ik echter achterom kijk en op een rijtje zet wat we wel gerealiseerd hebben dan kan ik niet anders dan tevreden zijn. Meer zat er niet in. Een opsomming:

  • We hebben de oude koekoek verwijderd en vervangen door een luik met ventilatie,
  • Het ruim voor hebben we leeggehaald, droog- en schoongemaakt,
  • Het visruim hebben we verwijderd en het ruim is leeggehaald, schoon- en drooggemaakt,
  • We hebben 2,5 ton ballast geplaatst,
  • De stuurhut is ontmanteld, het subframe is bewaard gebleven,
  • De oude vloer van de stuurhut is er uit en de spanten zijn vernieuwd,
  • Alle oude bedrading is uit het schip verwijderd en een nieuw basissysteem hebben we aangelegd zodat in ieder geval de pompen kunnen draaien,
  • De zware hydraulische pomp is eindelijk uit de machinekamer gehaald,
  • Al het oude water dat nog in het schip stond is afgevoerd en het schip lekt niet meer (behoudens wat regenwater dat door het dek komt).

Een aardig lijstje toch? En dat in vier weken?
Voor oktober willen we in ieder geval de stuurhut weer opbouwen zodat het schip de winter door kan. In de winter kunnen we dan de stuurhut verder intimmeren.

Pagina 1 of 6

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén