Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Tag: Onderhoud (Pagina 1 van 3)

De CUX12 op de Werf

CUX12-werf

De CUX12 in de takels bij de Scheepsreparatie Friesland (SRF)

De CUX12 moest op de werf. Er lekte namelijk water uit een naad, op een plek waar we er niet bij konden. Na een paar weken wachten kwam eindelijk het telefoontje van de SRF:”We komen je boot zo even ophalen.” En zo hing de CUX12 op maandagmorgen 24 juli in de takels. Voor ons het meest spannende moment sinds de aanschaf: hoe zou het onderwaterschip er uit zien?

Schroef CUX12

De tipplaat schroef van de CUX12

In mijn angstdromen gingen de takels omhoog en bleef het schip liggen. Ofwel, de boel was zo verrot dat de takels er dwars doorheen getrokken werden. Gelukkig was ook die droom bedrog. Het schip gaf geen krimp. Niet in de takels, en niet toen het op bokken werd gezet. Even schrok ik nog van de schroef. Niet alleen zat er een groot stuk spanband omheen gedraaid, hij leek wel stuk. Eddy de Jong hielp ons uit de droom, we blijken een ‘tipplaat schroef‘ te hebben.

CUX12 bok

Bijna op haar plek

Ik had met Derk van Dieren afgesproken dat hij de onderkant van het schip zou beoordelen.  Derk kwam, zag en knikte tevreden:”Nou, ik zie op het eerste gezicht geen rare dingen. Krab haar maar schoon. Dan kom ik aan het einde van de week nog wel even terug.” Opnieuw opluchting. Alleen ‘even’ krabben. De afspraak met Derk is dat hij voor ons de klus inventariseert, ons adviseert en waar nodig delen van het (meer specialistische werk) gaat uitvoeren. Liever doe ik zoals bekend alles zelf, maar bij deze klus betrek ik graag iemand met voldoende verstand van zaken. Het moet namelijk wel in één keer goed gebeuren.

Meer lezen

Van ruim naar ruimte

van ruim naar ruimte

Het visruim van de CUX12. Onder dit ruim nog de vloer van het originele visruim.

Van ruim naar ruimte. We zijn nu al een dag of veertien bezig het visruim uit de CUX12 te slopen. Geen hele dagen, een uur tot anderhalf uur per dag. Langer is niet vol te houden. Het visruim is ongeveer 3,5 x 2,5 x 1,5 meter (LxBxH). Het is een dik geïsoleerde doos van ‘watervast’ Ocume afgedicht met een laag polyester. Vooral het polyester is een drama. Na een uurtje zagen is het net of je in de brandnetels hebt liggen rollen. Eén keer ben ik aan de gang geweest zonder overall, een dag later zat ik van onder tot boven onder de kleine rode bultjes. Het ruim stinkt, is klam, benauwd en warm. Maar goed. Het ergste leed is geleden. Nog een half plafond en één wandje.

Oplappen versus repareren

van ruim naar ruimte

Zweten, vloeken en breken

Bij de documentatie van het schip zitten een aantal (boze) brieven van de rederij aan de kapitein van de CUX12. Dat er een hydraulische pomp is vervangen omdat het filter in zes (!) jaar niet was vernieuwd. In een andere brief wordt uitgelegd dat er niet voor niets een bilge alarm in het schip zit.
Bij het leeghalen van het schip (machinekamer, stuurhut, bemanningsverblijf en visruim) vallen ook een paar dingen op. Er is lang niet altijd het juiste materiaal gebruikt, het schip is niet goed onderhouden en er is regelmatig gekozen voor ‘noodoplossingen’. Het visruim is bijvoorbeeld gebouwd op een frame van onbewerkt hout dat op veel plekken totaal vergaan is. Het huidige visruim  is er overigens pas eind 2007 in gezet. De vloer van het oude visruim zit er nog onder. Dat is wel van eiken. Het is vies en vochtig, maar keihard.
Toch ben ik blij dat we het schip hebben gekocht in de originele staat. Ik moet er niet aan denken dat we het over hadden genomen van iemand die het schip had ingetimmerd zonder het schip eerst helemaal kaal te maken.

Nog meer water

De CUX12 heeft drie compartimenten die gescheiden zijn door stalen schotten. Iedere waterdichte ruimte heeft een eigen pomp om water af te voeren. In het voorste ruim en de machinekamer stond veel water. Dat water hebben we verwijderd en houden we nu bij. Het visruim heeft ook een eigen pomp, daar kwam geen water meer uit. Niet omdat het ruim leeg was, maar omdat (zoals nu blijkt) de toegang naar die pomp verstopt zat. Afgelopen week ook hier nog een ton water uit gehaald. Nu het visruim er bijna uit is kunnen we gaan ventileren en de boel een beetje laten drogen. Eenmaal droog kan er een volgende schoonmaak beginnen. De huid aan de binnenkant van het schip ontdoen van een laag aangekoekt slip wat zich in vijftig jaar heeft verzameld.

Ik heb de hele maand augustus vrij.
Wel fijn om te weten dat ik mij in ieder geval niet hoef te vervelen….

Twee intensieve en zeer leerzame weken!

CUX12

En nog maar wat slang- snoer- en pijpwerk verwijderd

Twee weken ben ik nu bezig geweest in de machinekamer. Het waren twee intensieve en zeer leerzame weken. Heel veel overbodige apparatuur, slangen, pijpen en leidingen is verwijderd. De machinekamer ziet er een stuk overzichtelijker uit, ik kan om de motor heenlopen en – zeer belangrijk – je kunt nu ook beneden komen als de motor draait. Alleen de dynamo wordt nog aangedreven door een V-snaar. De startmotor is gereviseerd, de dynamo is gereviseerd. De motorolie en oliefilters zijn ververst. De brandstoffilters zijn ververst. De motor loopt nu vrij en als een zonnetje. We kunnen in april met een gerust hart de boot gaan verleggen. Missie geslaagd zal ik maar zeggen.

Vandaag haalde ik een slang los waarvan ik dacht dat het verbonden was met een hydraulische pomp. Niet dus. Blijkt van de centrale verwarming te zijn. Ja, de CUX12 heeft centrale verwarming! Mooi? Nou nee. Moet er allemaal uit. De bedoeling is dat we gaan zeilen en de vier radiatoren in de CUX12 zijn rechtstreeks verbonden aan de motor. Anders gezegd, de verwarming doet het alleen wanneer de motor op temperatuur is. Daar heb je en in de haven en zeilend niet zo veel aan dus. Bij het verwijderen komt er overigens een meter of 60 koperen leiding vrij. Da’s weer mooi, koper doet het goed bij de oud-ijzer jongens.

Over koper gesproken. Wat nog wel moet in de machinekamer is het saneren en uitzoeken van de elektra. Er loopt nog een wirwar van elektriciteitskabel door de machinekamer waarvan ik maar voor een heel klein deel weet waar het voor dient. Het meeste kan weg, dat weet ik zeker. Maar het verkeerde draadje doorknippen geeft uiteraard vervelende verrassingen.

Wanneer de volgende grote klus, het breeuwen van het dek, gedaan is dan zal ik opnieuw de machinekamer induiken. Op mijn lijstje staat nog:

  • Het verwijderen van de oude brandstoftanks
  • Het verwijderen van een tank voor hydraulische olie
  • Het verwijderen van een oude kachel (om de garnalen te koken)
  • Het verwijderen van de grote hydraulische pomp
  • Het vernieuwen van de traanplaten om op te lopen (alle gaten voor pijpen en slangen zijn niet meer nodig)
  • Schoonmaken van de ruimte en plaatsen van vlotterpompen en nieuwe brandstof- en watertanks.

Nog genoeg te doen dus!

Pagina 1 of 3

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén