Inspiratie als Voorbereiding

M-Harlingen

Give me six hours to chop down a tree and I will spend the first four sharpening the axe.” ― Abraham Lincoln.

Deze quote van Abraham Lincoln betekent voor mij dat het loont om je goed voor te bereiden wanneer je – zoals wij – een groot project uitvoert. En of je nu je bijl slijpt voor je een boom omhakt, of tijd neemt om na te denken over de verschillende opties voor je iets doet maakt voor mij geen verschil. Ook inspiratie opdoen is een heerlijke vorm van voorbereiding.

De CUX12 opknappen en verbouwen tot zeilend woonschip is voor ons niet alleen een groot project. Het is een leerproces. Iedere dag weer. We zijn geen timmerman, scheepsbouwer of ervaren zeelieden. Bijna alles wat we aan de CUX12 doen, doen we voor het eerst. Dat vraagt veel voorbereidingstijd. Maar, dat is niet erg. Het is een wederkerende uitdaging: “Hoe gaan we dit nu weer eens aanpakken?” Zoeken op het Internet, kijken bij experts, vragen op forums en andere sociale media. De 21e eeuw is een gouden eeuw, waar het gaat om mogelijkheden om je voor te bereiden.

Je laten inspireren als voorbereiding

willem barentsz
De houten pennen in de huid van de Willem Barentsz

Vandaag was een herfstachtige dag. Zoals voorspeld. Toch pakten we de auto en reden naar Harlingen. Dit keer niet om aan de slag te gaan, maar om ons te laten inspireren. We bezochten de werf van de Willem Barentsz in Harlingen. Machtig mooi om te zien dat (en hoe!) men reeds 400 jaar geleden een houten zeilschip bouwde. En dat met zo’n relatief klein schip (19 meter) naar Nova Zembla werd gevaren.
Om met eigen ogen te zien dat het schip niet met spijkers, schroeven, bouten en moeren bij elkaar wordt gehouden, maar door houten pennen is inspirerend, bemoedigend en bewonderenswaardig tegelijk.
Dat er van het schip geen originele bouwtekeningen zijn en men dus op overlevering, ervaring en op voortschrijdend inzicht moet bouwen geeft hoop. Als dat kan, dan kunnen wij onze droom ook verwezenlijken!

Na de Willem Barentsz liepen we een rondje door de havens van Harlingen. Tientallen vaak net aangemeerde zeilschepen van de bruine vloot. Beetje zon, flarden regen en straffe wind. Veel vermoeide maar tevreden gezichten. We kijken naar de kleuren en laten ons inspireren door wat we zien. “Da’s handig, schuifluiken voor de ramen van de stuurhut.” “Kijk, zo’n luik, met grote ramen, dat is wat voor de CUX op de plek van de vroegere koekoek!”

Wanneer we naar huis rijden heb ik er weer heel veel zin in en veel nieuwe ideeën.
Tijd nemen. Op onderzoek uitgaan.
Je laten inspireren.
Ook dat is voorbereiding.

 

Hoogste punt bereikt

hoogste punt
De CUX12, een ton of 15 lichter

Vandaag het hoogste punt bereikt. Hoger dan nu komt de CUX12 niet in het water te liggen. Het schip ligt zo hoog op het water omdat we alles wat er af of uit moest nu verwijderd hebben. Het schip is een ton of 15 lichter in vergelijking toen we haar vorig jaar augustus kochten. De bende is van dek, de jerrycans vuil water zijn uit het ruim. De machinekamer is ontdaan van alle overbodige apparatuur en er is een grote aantal leidingen en buizen verwijderd.

hoogste punt
Zoals we de CUX12 kochten…

Ook het voormalige bemanningsverblijf is geruimd. Net als het visruim. Als laatste hebben we vandaag het water onder de vloer van het visruim verwijderd. Er resten nog een paar planken en buizen, maar dan hebben we het over kilo’s, en niet meer over tonnen. Het schip is dus bijna ‘schoon’. Water wat eventueel nog binnenloopt kan – zoals het hoort – vrij naar het laagste punt (de bilge) stromen.
Al met al vandaag niet alleen het hoogste punt bereikt, maar ook een hoogtepunt; we zijn klaar met het grote sloop- en opruimwerk.

We hebben nu ook alle hoeken en gaten van de CUX12 gezien. We ‘kennen’ het schip nu. Dat is een goed gevoel en een mooie bijkomstigheid van ‘het zelf doen’. Je leert je schip kennen.

hoogste punt
Het nu lege bemanningsverblijf

Je leert ook jezelf kennen trouwens. Niet alleen loop ik regelmatig tegen mijn fysieke grenzen aan, ook mentaal is dit project een stevige oefening. Nu het schip leeg is kan ik mij al bijna niet meer voorstellen dat we al vanaf augustus vorig jaar bezig zijn om puin te ruimen, te slopen en vuil water af te voeren. Bij vlagen leek er geen einde aan te komen en verbaast het mij zelfs dat ik er af en toe niet helemaal hopeloos door ben geworden.

Wat zeker geholpen heeft is om het project te spreiden over vijf jaar. Duidelijk houden waar je zit in het proces, de klus opdelen in te behappen stukken. Het doel van de komende maand helder houden en ondertussen de stip aan – of over – de horizon willen blijven zien.

En nog belangrijker wellicht.
Niet gaan denken in problemen, maar alles wat je tegenkomt beleven als een uitdaging!

Over de Categorie Belevenissen

‘Belevenissen’ moet je zien als een categorie die door dit hele weblog heen verweven zit. Eigenlijk is het hele avontuur met de CUX12 natuurlijk één grote belevenis. In de categorie vind je vaak berichten die ook onder een andere categorie vallen, maar waarbij we tevens een ‘beleving’ hebben. Denk aan eng, grappig, gevaarlijk, spannend of juist helemaal te gek!