Water, vriend en vijand

 

Koekoek CUX12
Het nieuwe luik met ventilator op de plek van de oude (vergane) koekoek

Water is vriend en vijand van een schip. Zonder water kan een schip zich niet verplaatsen. De CUX12 is een houten schip, leg haar te lang op het droge en naden worden kieren. Water is haar vriend.

Koekoek CUX12
De oude, vergane koekoek

Water is haar vriend, zolang het aan de buitenkant van de romp zit. Water in het schip wil je daarentegen niet. Niet alleen omdat water in het schip tot zinken kan leiden, maar ook omdat water (of vocht) een ware sluipmoordenaar voor hout is.

De CUX12 stond niet alleen vol water (we hebben er een paar ton uit gepompt) maar het schip is ook heel vochtig. Het visruim was een met polyester afgedichte doos tussen twee waterdichte schotten. Geen enkele ventilatie mogelijk. Het voormalige verblijf voor de bemanning

water, vriend en vijand
Totaal vergaan, de basis van de koekoek

was toegankelijk via een koekoek op het voordek dat waarschijnlijk een paar jaar niet open is geweest. Ook niet geventileerd dus. Daar krijg je schade van. Zeker wanneer er geen hardhout is gebruikt. Het hout van het visruim was rot, het hout in het bemanningsverblijf slecht en het hout waarvan de toegang tot het verblijf was gemaakt totaal vergaan. Gelukkig is het schip zelf eiken op eiken, daar is niet veel mis mee.

Afgelopen week heb ik een luik gemaakt ter vervanging van de oude toegang naar het bemanningsverblijf. In dat luik heb ik ventilator ingebouwd die – nadat we het stalen schot tussen visruim en bemanningsverblijf hebben doorgebroken – de komende tijd het hele schip eens flink zal gaan ventileren.
Vandaag hebben we de oude toegang verwijderd, een nieuw frame gemaakt en het luik geplaatst, morgen zullen we het stalen schot tussen visruim en bemanningsverblijf doorbreken.

water, vriend en vijand
M, afdichten van gaten en kieren. Morgen doorbreken we de stalen wand en kan de ventilator aan het werk.

Ondertussen heeft M. een aantal kieren en gaten (tijdelijk) dichtgemaakt. Tijdelijk, want volgend voorjaar gaat een groot deel van het dek er uit voor een dekverhoging en zullen we de boel structureel aanpakken. Het luik voor op het dek is ook geen blijvertje. Als de ventilator haar werk gedaan heeft komt hier volgend jaar een luik in met glas en zal het tevens dienst gaan doen als ontsnappingsluik.

Morgen wacht er ook nog een ander klusje. Het visruim is voor 80% verwijderd, maar er moet dus nog een stukje gesloopt worden. Geen lekker werkje, op je knieën in een warme, benauwde ruimte. Maar goed, het echte sloopwerk is bijna gedaan en voor het eerst hebben we nu eens iets toegevoegd aan het schip.

Wel een lekker gevoel trouwens, na een half jaar slopen.

Silhouet CUX12 nadert basis

silhouet COX12
De CUX12 zonder de stalen overspanning

Het silhouet van de CUX12 nadert de basis zoals wij het straks hebben willen. De grote stalen boog over de stuurhut hebben we vandaag verwijderd. Het schip is nu ‘kaal’. Er moet nog slechts één onderdeel dat het silhouet bepaald worden verwijderd en dat is de ingang naar het voormalige bemanningsverblijf. Daar komt straks een noodluik. Uiteraard veranderd het silhouet nog wel. Er komt nog een dekverhoging (2017) en er moet worden gezeild, dus een mast (2019) is ook wel handig.

Silhouet CUX12
De CUX12 nog met de overspanning

Het verwijderen van de overspanning geeft een groot verschil in hoe het schip er uit ziet. Ter illustratie zie je rechts een foto waarop de overspanning er nog zit. Op deze foto zie je ook de toegang tot het visruim. Vanaf de stuurhut, tot voorbij het visruim komt volgend jaar de dekverhoging, zodat we voldoende staruimte in het gehele ruim hebben. Voor in het schip is dit nu al ongeveer 1,80 meter. De dekverhoging komt niet hoger dan het potdeksel, het silhouet verandert daar dus niet door.

Silhouet CUX12
Expansievat motorkoeling met nieuwe stalen retourleiding

Vandaag ook het expansievat van de motorkoeling weer verwijderd. De retourleiding was met een koperen pijpje aan het stalen vat gesoldeerd en brak af.  Een rvs vat, een koperen pijpje. Ik begrijp dat niet. Ik had nog een stalen pijpje liggen dus het vat mee naar huis en even lassen. Dat klinkt simpel, maar ik heb nog nimmer een behoorlijke las geproduceerd. Ik ‘bak’ dingen aan elkaar, zeg ik dan maar. Deze keer ging het trouwens aardig goed. Het zal wellicht helpen dat het rvs is en je dus met kwalitatief goed materiaal werkt.

Afijn, weer een lekkere productieve dag vandaag!
Morgen verder met de voorbereidingen om de stuurhut opnieuw te betimmeren. Nieuwe buitenkant, nieuwe binnenkant, nieuwe vloer en een nieuw dak.

Dek verhogen, hout of staal?

dek verhogen
De (houten) dek verhoging op de Stortebeker

Het dek van de CUX12 zal moeten worden verhoogd om voldoende staruimte te krijgen in het ruim. We willen er immers op wonen en ik ben 1.87 met lang. Er zal dus een centimeter of 50 bij moeten. Het dek verhogen staat voor volgend jaar op de planning. De vorige eigenaar, een scheepstimmerman, heeft reeds de spanten voor de dek verhoging gemaakt en deze ook aan ons meegegeven. Het eerste idee was om het schip volgend jaar naar de monding van de Eem te varen en de vorige eigenaar zijn oorspronkelijke plan te laten uitvoeren, maar dan in onze opdracht.

De laatste dagen ben ik wat gaan twijfelen. De CUX12 is een houten schip, met een houten dek. Dus, de keuze voor een houten dek verhoging klinkt logisch. Maar, is dat ook zo? Zou een stalen dek verhoging niet aantrekkelijker kunnen zijn? Een stalen dek verhoging is één geheel, vraagt wellicht minder onderhoud, geeft in mijn beleving meer stevigheid (tenslotte zaag je een aantal dwarsbalken van het schip weg) en ik vraag mij af of het financieel ook niet aantrekkelijker is.

Ik heb ook geen idee of ik nu aan het ‘vloeken in de kerk’ ben of dat ik iets bedenk wat je simpelweg niet moet willen om allerlei redenen die ik niet ken of zie. Het lijkt mij gewoon praktisch. Je laat een stalen doos in elkaar lassen, monteert dat op je schip en klaar ben je. Een houten dek verhoging daarentegen vraagt volgens mij veel meer kennis en vakmanschap. De dek verhoging zal immers de weg gezaagde dwarsbalken (die het dek dragen) moeten compenseren. Dat stelt hoge eisen aan de wijze waarop je het hout van de dek verhoging met elkaar verbindt.

We hebben uiteraard nog wel even de tijd om het verder uit te zoeken. Wellicht dat jij als lezer ervaringen hebt die je wilt delen. Daar staan we uiteraard open voor en horen we graag!