Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Tag: Bilg

Van Voor naar Achter

hoogste punt

Droge, schone vloer

Van voor naar achter, of van hoog naar laag. Dat is in ons schip (en ik denk de meeste schepen) hetzelfde. Verwarrend? Ik leg het uit. Het schip ligt voor hoger in het water dan achter. Dat is maar goed ook, niet voor het water rond het schip, maar wel voor water dat in het schip komt (bijvoorbeeld door lekken in het dek, lekkend breeuwwerk). Dat water loopt dan van voor (de hoge kant) naar achter (de lage kant) en eindigt in de ‘bilge’, onder de motor in de machinekamer. Daar zit een pomp, die pompt eventueel binnengelopen water weer naar buiten. Zet een sensor in de bilge en water wordt automatisch afgevoerd.
Mooi man!

voor-achter

Arno – Stalen Modderfokker 1-0

In de CUX12 is de vrije loop van water mogelijk gemaakt door in de spanten, tegen de kielbalk, een hoekje uit het spant te sparen. Water kan dus langs de kielbalk helemaal van voor naar achteren lopen. Dat wil zeggen, in theorie.
In de praktijk bleken veel van deze uitsparingen verstopt te zitten met resten hout, schroeven, ijzervijlsel, zand, schelpen en ga zo maar door. Al dat spul is in de loop der jaren met elkaar ‘vergroeid’. Het zijn dus een soort van steenachtige klompen geworden die de doorgang van het water beletten. Gevolg? Er blijft water op de bodem staan. Het verzamelde zich bij voorkeur ter hoogte van de scheiding tussen bemanningsverblijf en visruim, en op de scheiding van het visruim en de machinekamer.

Ruim drie dagen zijn al bezig om het water weer vrije doorgang te geven. Emmers met steentjes, roestklompen, schroeven, ty-wraps, ringen, zand, schelpen en andere bende hebben we losgepeuterd, geslagen en gewroet. Om maar te zwijgen van de olieachtige drab. Ik vond zelfs een 20 cm lange stalen beitel en een v-snaar.
Het water kan nu vrij lopen. Van voor tot – bijna – achter. Er is nog een plek waar de kanalen verstopt zitten. Tussen het laatste spant en de bilge. Tussen het visruim en machinekamer was al een drama, deze laatste klus vraagt de soepelheid van een worm, de grootte van een kabouter, met de spierkracht van een stratenmaker. Ergo; je kunt er niet bij.

voor-achter

The name is Goor. Just Goor

Gisteren een stalen brug weg geslepen in de machinekamer (daar stond vroeger een as op voor de hydrauliek). Dan zou ik er in ieder geval iets beter bij kunnen. Vanmiddag lag ik op mijn buik naast de motor, mijn hoofd en schouders in de bilge, een beetje bungelend met mijn blote handen de troep bij elkaar te graven. Handje voor handje de bende op het spant leggen, dan weer overeind en de prut in een emmer scheppen. Morgen vanuit de zelfde houding proberen de gaten door te steken. Wat. Een. K-klus….

Maar, het gaat natuurlijk lukken. Tot nu toe is alles gelukt, hoe onoverkomelijk het er ook in eerste termijn uitzag.
We waren aan het einde van de dag Geer en Goor.
Geer, want we hadden er ‘de kracht niet meer voor’.
En Goor. Vooral goor

De Machinekamer, Dag 3

Eindelijk, de as is er uit!

Eindelijk, de as is er uit!

Gisteren even pauze, moest een cursus volgen voor werk. Vandaag weer vol goede moed naar Harlingen, dag 3 in de machinekamer. Doel van vandaag: de as verwijderen waaraan alle randapparatuur zoals hydraulische pompen, koelcompressor, stuurautomaat en 2e dynamo waren bevestigd. De as zit vast met vier paar bouten en moeren. De eerste drie gaan vrij eenvoudig los. Nummer vier – uiteraard degene die het verst weg zit en waar je het moeilijkst bij kunt – geeft geen krimp. Wat ik ook probeer, hoe ik ook wrik, tik en schrik: hij zit en blijft muurvast. Grote staalbeitel opgehaald en flink wat bestraffende klappen uitgedeeld. Uiteindelijk, na een uur of twee ploeteren, komt de zaak in beweging en kan de as worden verwijderd.

As Cux12

De onwillige as aan dek

Vraag is nu hoe ik het ding uit de machinekamer krijg. De as is bijna niet te tillen en de doorgang naar het dek is smal. Geen plaats voor de as en ik samen. Ik zal hem dus of moeten takelen, of boven mijn macht moeten tillen. Het wordt tillen. Wanneer ik het gevaarte op het dek zet ben ik verbaasd over mijn eigen doorzettingsvermogen. Zelfs halverwege de trap geloofde ik nog niet dat het mij zou gaan lukken.

Pompen of Verzuipen

Pompen of Verzuipen

Ik had nog een tweede doel vandaag: water pompen. Het dek is niet waterdicht en dat betekent dat er langzaam maar zeker water wordt verzameld onder in het schip. 500 Liter heb ik weggepompt. Er zit nog wel wat meer in, maar ik ben bang dat het aanhangertje van buurman Henk (nog bedankt Henk!) het begeeft wanneer ik doorga. Een keertje extra rijden is veiliger.

Genoeg voor vandaag. Morgen maar weer verder. Er zijn her en der wat spieren en gewrichten die in protest gaan.

Grote Schoonmaak

De twee 1000 liter containers op de CUX12

De twee 1000 liter containers op de CUX12

De CUX12 is gebouwd in 1968. En, zo lijkt het, sinds die tijd wordt op het schip water, olie, diesel en andere bende verzameld. Ongeveer 3000 liter van die rommel stond aan dek, 500 liter stond in jerrycans van 20 liter in het vooronder en dan ligt er nog een – schat ik – 1000 liter in de bilg en machinekamer. Het is niet dat het schip onder de waterlijn lek is. Het dek is niet waterdicht, de machines die op het dek stonden zijn verwijderd en daardoor loopt er regenwater naar binnen.
Na 2,5 jaar stil te hebben gelegen in een jachthaven zonder mogelijkheid bilgwater af te voeren is dat een behoorlijke hoeveelheid geworden. En al het water dat onder in de boot komt is direct smerig.

Wanneer al het water verwijderd is kan de grote schoonmaak beginnen. Te beginnen met het ruim en de machinekamer. Daarna het dek (vervuild met oliewater dat aan dek stond). Pas als alles schoon is kan de eerste renovatieklus beginnen: het dek waterdicht maken.

Het is maar goed dat we 5 jaar hebben uitgetrokken om de CUX12 weer helemaal tip top te maken.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén