Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Categorie: Romp (Page 1 of 2)

We gaan weer los!

CUX12

September 2017, de CUX12 ligt na de werfbeurt weer in het water

De laatste keer dat ik hier een stukje schreef dateert alweer van 11 september 2017.  Wanneer ik de maanden tel dan schrik ik. Is het alweer zo lang geleden?? Als ik bezoeker zou zijn van dit weblog dan zou ik meteen denken dat dit wellicht zo’n verhaal is zoals zovelen. Vol goede moed begint men aan een boot en na een paar jaar is de koek op. Of het geld. Of de passie. Of de moed. Of het zicht op het eindresultaat. Of de relatie, dat zie je ook nog wel eens….

Voor ons geldt dit allemaal niet. Wel hadden we in september 2017, na 7 weken buffelen op de werf, behoefte aan een pauze.
Nadat het hele schip kaal is geweest, er gangen zijn vervangen en we opnieuw gebreeuwd  hebben is het onderwaterschip voor de komende jaren klaar. Er zit een goede antifouling op en er zijn geen lekken meer. Boven de waterlijn zat het schip wel in de primer, maar de tijd ontbrak om te lakken. Daarnaast zijn er veel plekken tussen romp en dek (het ‘potdeksel’) die de nodige ‘aandacht’ behoeven. Om daar goed bij te kunnen zal de reling (deels) moeten worden verwijderd. Het lakken van de romp boven de waterlijn moest dus even wachten.
Dit heeft een psychologisch effect. Je hebt 7 weken hard gewerkt, je hebt goede resultaten geboekt. Maar je ziet er helemaal niets van, want alles wat je gedaan hebt zit onder de waterlijn. Dat tempert het enthousiasme wel een beetje…
En zo ging de herfst over in de winter, en werd het vooral heel erg langdurig nat.
In mei 2018 hebben we de draad weer opgepakt.

Cux12-reling

De oude reling wordt verwijderd.

De draad oppakken betekent dat we twee zaken zijn gaan aanpakken. M. heeft ieder naadje van de stuurhut, aan de binnen- en buitenzijde in de kit gezet, en zal de buitenkant schuren, gronden en aflakken.
Ik focus mij voorlopig op de scheepsboorden en reling. In een optimistische bui hadden we bedacht dat de scheepsboorden en reling een kwestie zou zijn van ‘een paar planken vervangen, schuren en lakken’. Maar dat viel tegen. In werkelijkheid moet de hele scheepsboord (bak- en stuurboord) worden verwijderd en vernieuwd. Uiteindelijk allemaal niet zo erg, er is geen betere manier om goed bij het potdeksel te komen dan dit.

In de komende maanden zullen we weer met grote regelmaat onze vorderingen hier met je delen.

Breeuwen!


Eindelijk. Na eindeloos krabben, schuren en primeren zijn we begonnen met het ‘opkalefateren’ van de CUX12. Nieuwe breeuw waar nodig, en alle kit is uit de naden verwijderd en gaat worden vernieuwd.

Ik word er trouwens heel blij van. Breeuwen is zwaar werk, maar prachtig om te doen. Bij iedere klap die klinkt alsof ik op een betonnen plaat sla maakt mijn hart een vreugdesprongetje. Het betekent namelijk dat het hout goed is. Hard en goed.

Gelukkig hoeven niet alle naden opnieuw gebreeuwd. Na een meter of zeven had ik namelijk al aardig het zuur in mijn armen. Veel naden zijn goed en behoeven alleen nieuwe kit.

Al met al verwacht ik dat we de komende week er wel zoet mee zijn. Onder de waterlijn zitten veel naden nog goed in de breeuw, boven de waterlijn is dat een ander verhaal. Omdat daar de naden met plamuur waren gedicht, in plaats van kit, is het breeuwwerk er of uitgedroogd, of juist door vocht verrot.

Het water dat je in de video hoort lopen komt overigens niet uit ons schip. Naast ons is net een schip geplaatst die zijn bilg staat te legen…

Het kan altijd erger…

het kan altijd erger

Onder de waterlijn staat de CUX12 in een nieuwe laag antifouling primer.

‘Het kan altijd erger’. Het is een gezegde dat regelmatig door mijn hoofd gaat wanneer ik mijzelf probeer gerust te stellen. Wanneer je zoals wij een houten schip van 50 jaar oud kaal gaat krabben kom je namelijk plekken tegen waar je van schrikt. Plekken die je niet door de verflagen heen kon zien. Al gebied de eerlijkheid te zeggen dat je het wel kon vermoeden.

De huid van de CUX12 heeft een paar rottige plekken. Het vervelende is dat deze plekken niet heel breed zijn (ongeveer een meter), maar zich wel over een aantal gangen boven elkaar heeft verspreid. Er moeten dus een aantal gangen aan beide zijden worden vervangen. Lastig, want ik kan het niet zelf (daar heb je een vakman voor nodig) en vervelend omdat het vervangen van gangen kostbaar is.

‘Het kan altijd erger’, houd ik mijzelf maar weer eens voor. Gelukkig is dat ook echt zo. Afgelopen weken heb ik een aantal berichten gelezen en foto’s en video’s gezien die maken dat ik mij gelukkig prijs met de staat van de CUX12.

Meer lezen

Page 1 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén