Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Maand: augustus 2017 (Pagina 1 van 2)

De Geur Van Breeuw

De geur van Breeuw

De kerkklok van Burgwerd geeft met een luie slag half negen aan. Een luie slag, want het is zondag en de hemel is stralend blauw. Het is stil in het dorp. Achter de ramen wordt koffie gedronken, een eitje gekookt en de kerkgang voorbereid. Of de BBQ. Misschien wel allebei. De geur van Breeuw. Het komt me tegemoet wanneer ik in de auto stap. En terwijl Malle Babbe’s lichaam nat wordt van het kwijl ervaar ik een gevoel van rust. Eindelijk.

In de loop van ieder project of grote klus gebeurd het mij. Dat gevoel dat alles alleen maar erger wordt. Dat er geen einde aan komt. Dat het niet zal lukken. Dat de kosten het budget zullen gaan overstijgen. Dat ik tijd te kort kom. Dat ik meer hooi op mijn vork heb genomen dan dat ik kan tillen. Dat ik het overzicht verlies. Dat ik mijzelf de vraag stel: “Waarom doe ik dit eigenlijk?”
Waarom ga ik niet lekker in de tuin zitten? Met een goed boek en een kop koffie? Wat is dat toch? Is het nog wel willen? Of is het alleen maar moeten? En van wie moet het eigenlijk?

BreeuwenGelukkig komt er tot op heden altijd weer een moment dat de puzzelstukjes in elkaar vallen. Dan heb ik het einddoel weer helder voor ogen. Dan zie ik weer wat er nodig is om mijn doelen te bereiken. Dan weet ik weer waarom ik in mijn vakantie niet op een stoel zit, maar op de werf. Ik kom dan weer los van de klus waarmee ik bezig ben en voel weer ruimte in mijn hoofd om orde te scheppen. Als dit klaar is, dan ga ik dat doen. Als dat gedaan is, pak ik eerst dat weer aan.

Het heeft even geduurd, maar ik zie weer hoe mooi Friesland is terwijl ik naar Harlingen rijd. ‘Non, non, rien n’a changé’, schalt het uit de radio. En zo is het precies. Het is zoals het is, ik ben zoals ik ben en dat zal niet veranderen. Ik doe het allemaal omdat ik het zo vreselijk lief heb.
De geur van breeuw. Alleen daarom al.

Breeuwen!


Eindelijk. Na eindeloos krabben, schuren en primeren zijn we begonnen met het ‘opkalefateren’ van de CUX12. Nieuwe breeuw waar nodig, en alle kit is uit de naden verwijderd en gaat worden vernieuwd.

Ik word er trouwens heel blij van. Breeuwen is zwaar werk, maar prachtig om te doen. Bij iedere klap die klinkt alsof ik op een betonnen plaat sla maakt mijn hart een vreugdesprongetje. Het betekent namelijk dat het hout goed is. Hard en goed.

Gelukkig hoeven niet alle naden opnieuw gebreeuwd. Na een meter of zeven had ik namelijk al aardig het zuur in mijn armen. Veel naden zijn goed en behoeven alleen nieuwe kit.

Al met al verwacht ik dat we de komende week er wel zoet mee zijn. Onder de waterlijn zitten veel naden nog goed in de breeuw, boven de waterlijn is dat een ander verhaal. Omdat daar de naden met plamuur waren gedicht, in plaats van kit, is het breeuwwerk er of uitgedroogd, of juist door vocht verrot.

Het water dat je in de video hoort lopen komt overigens niet uit ons schip. Naast ons is net een schip geplaatst die zijn bilg staat te legen…

Het kan altijd erger…

het kan altijd erger

Onder de waterlijn staat de CUX12 in een nieuwe laag antifouling primer.

‘Het kan altijd erger’. Het is een gezegde dat regelmatig door mijn hoofd gaat wanneer ik mijzelf probeer gerust te stellen. Wanneer je zoals wij een houten schip van 50 jaar oud kaal gaat krabben kom je namelijk plekken tegen waar je van schrikt. Plekken die je niet door de verflagen heen kon zien. Al gebied de eerlijkheid te zeggen dat je het wel kon vermoeden.

De huid van de CUX12 heeft een paar rottige plekken. Het vervelende is dat deze plekken niet heel breed zijn (ongeveer een meter), maar zich wel over een aantal gangen boven elkaar heeft verspreid. Er moeten dus een aantal gangen aan beide zijden worden vervangen. Lastig, want ik kan het niet zelf (daar heb je een vakman voor nodig) en vervelend omdat het vervangen van gangen kostbaar is.

‘Het kan altijd erger’, houd ik mijzelf maar weer eens voor. Gelukkig is dat ook echt zo. Afgelopen weken heb ik een aantal berichten gelezen en foto’s en video’s gezien die maken dat ik mij gelukkig prijs met de staat van de CUX12.

Meer lezen

Pagina 1 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén