Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Maand: augustus 2016 (Pagina 2 van 4)

Toch nog drie dagen slopen…

slopen

Eindelijk tot op het bot gefileerd…

Toch nog drie dagen slopen. We dachten de stuurhut wel ‘eventjes’ te ontmantelen, maar dat viel tegen. Het frame van de stuurhut moest worden behouden en dienen als basis voor de nieuwe stuurhut. Dit bleek een uitermate lastige, tijdrovende en zware klus. De wanden waren nog wel te doen. Het dak was andere koek. Drie lagen dikke multiplex met een zware toplaag van polyester. Niks los te schroeven, nauwelijks te zagen en ver-schrikke-lijk zwaar. Zo zwaar dat het hele frame gevaarlijk begon te zwaaien toen de wanden er eenmaal af waren. Ook de dakspanten moesten heel blijven, maar uiteindelijk hebben we er maar een viertal kunnen redden, de rest was rot.

drie dagen slopen

De deuren naar de machinekamer kwamen er met sponning en al uit…

De hele stuurhut staat los op een blok. Dat is gedaan zodat de stuurhut van het schip kan worden afgetakeld indien de motor er uit moet. De stuurhut werd op het schip vastgemaakt met ijzeren stangen die van het dak tot in de machinekamer staken. Die zijn ook weg. Gefreesd, want het schroefdraad was vergaan.

Vanmiddag dan toch de laatste dakdelen verwijderd. Zelfs nadat we de boel nog een keer doorgezaagd hadden waren de delen nauwelijks met twee man te tillen. Het frame is nu kaal, alleen de twee voordeuren zitten er nog in. Die gaan er vanavond uit, dan wordt het frame verstevigd en tillen we het hele frame een centimeter of 10 omhoog. We krijgen dan ook voor mij voldoende stahoogte in de stuurhut. Het frame komt nu vast aan de onderzijde, maar wel op een manier die garandeert dat de stuurhut er altijd nog af kan mocht dit nodig zijn. Als het frame weer klaar is gaat deze in de menie. Dat het hele frame van onbewerkt vurenhout is opgetrokken vind ik onbegrijpelijk, het zal wel niks hebben mogen kosten.

drie dagen slopen

Nu alleen nog even het dak, dachten we gisteren

We moeten zeven nieuwe spanten hebben, die laten we de komende week zagen. Er zit een kromming in om het water van het dak te laten lopen, en dat is een klusje dat ik liever uitbesteed.
De basis van het frame en ook de spanten worden deze keer van hardhout gemaakt.

Het is een verademing dat ook deze, voorlopig laatste, sloopklus klaar is. We zijn het meer dan zat. Al een week of drie rijden we af en aan naar de stort, zijn nauwelijks nog schoon te krijgen en het aantal krassen, sneeën en blauwe plekken zijn niet meer te tellen.

Dus nu: OPBOUWEN!

 

‘Open Huis CUX12’

stuurhut CUX12

Voorzijde stuurhut, kaal tot op het bot

“Open huis bij de CUX12”, dat schreef Annet Buitenweg in een reactie op Facebook. Mooie titel voor een blogje. Gisteren zijn we dan eindelijk begonnen aan het opknappen, of beter: vernieuwen, van de stuurhut. Zoals we bij iedere nieuwe klus ervaren viel de start wat tegen. Je begint voor enthousiasme, maar je lijkt dan wat aan te hikken tegen het ‘point of no return’. Zolang de boel nog dicht zit is er geen reden tot paniek. Eenmaal open MOET je de klus ook afmaken.
We begonnen dus voorzichtig, misschien wat te voorzichtig.
Na een dag werken hadden we alleen voorbereidend werk gedaan. Tijdens het eten besloten we ’s avonds terug te gaan en de zaak met iets minder terughoudendheid aan te pakken.

De stuurhut had op het dak een stalen reling. Die was verbonden aan stalen stangen die doorgestoken waren tot in de machinekamer. Waarom? Bij een motorprobleem kun je dan de hele stuurhut van het schip takelen, vloer er uit en vervolgens kun je – en een andere manier is er niet – de motor uit het schip takelen. Deze constructie was zo vergaan dat alleen de slijptol nog verlossing bracht. Het is ook op die plekken waar het staal door het dak ging waar de lekkage zat. Dat gaan we dus anders oplossen.

Open huis CUX12

Hoek na het verwijderen van de RVS hoek

Op alle hoeken van de stuurhut zat een RVS rand. Ter bescherming. Deze gaan we opnieuw gebruiken. Bij het loshalen van deze randen werd pas duidelijk hoe slecht de constructie van de stuurhut er aan toe is.

De voorzijde van de stuurhut was afgetimmerd met schrootjes, met daaroverheen een plaat watervaste multiplex. Ook dit was vergaan. Bij het weghalen van de schroten bleek er geen enkele ondersteuning voor de dwarsbalken waaraan de schroten bevestigd waren. De vier ramen hingen dus alleen aan een spant van het plafond. Voor nood hebben we vast een paar nieuwe balkjes tussen de verschillende balken geplaatst.

stuurhut cux12

13mm dunne schrootjes hielden de stuurhut bij elkaar

Vandaag gaat de rest van de buitenwand en het dak er af. We maken de stuurhut kaal ‘tot op het bot’, vervangen slechte balken en spanten en zullen dan de boel opnieuw betimmeren. Ditmaal met hardhout.

Open huis CUX12

De stuurhut, ingepakt voor de nacht

Eén jaar CUX12

CUX12 een jaar

Het dek van de CUX12, toen het schip nog volllop in bedrijf was

Het is vandaag precies één jaar geleden dat wij de bijna 50-jaar oude garnalenkotter CUX12 kochten. Een schip met historie waar wij toekomst in zien. Een schip met achterstallig onderhoud, een schip dat veel tijd, energie en enthousiasme nodig heeft. Wat hebben we gedaan sinds die 17e augustus 2015?
Tijd voor een terugblik.

De aanschaf, eerste tocht

CUX12 een jaar

Halverwege de eerste tocht, de haven van Enkhuizen

Wanneer we een jaar geleden wisten wat we nu weten hadden we de CUX12 evengoed aangeschaft. Wat we beslist niet hadden gedaan is het schip in de toenmalige staat met ruime windkracht 6 over het IJsselmeer gevaren. Er stond een ton of 3 water aan dek, er lag een ton water in jerrycans onder het dek en er stond een paar ton water in de ruimen en machinekamer. Al voor het schip goed en wel de haven uit was lagen we al met motorpech (water in de diesel) aan de kant van een kanaal.
Het is eigenlijk een wonder dat we toen niet met het schip ten onder zijn gegaan.

De eerste klussen

Een jaar CUX12

De CUX12 aan de kade in Bolsward

Eenmaal in Bolsward aangekomen zijn we – achteraf naïef – het dek gaan schrobben. Ons niet realiserend hoeveel bende we nog uit het schip zouden halen. Alles wat aan dek stond hebben we verwijderd, en (zo dachten we) het meeste water uit het schip gepompt. Wat we niet wisten is dat het water dat in het visruim en het bemanningsverblijf stond niet naar de bilge kon lopen omdat alles verstopt zat. Na een paar weken konden we niet langer aan de werf aan het Kruiswater liggen en lag het schip tijdelijk aan de Stadsgracht van Bolsward. De grote containers zijn hier al van het dek en het meeste water is uit het schip verwijderd.

Van Bolsward naar Harlingen

Cux12

Schipper M.

We konden niet in Bolsward blijven liggen. We hadden toestemming, maar die werd later weer ingetrokken. Uiteindelijk vonden we een plek voor de winter bij Bijko in Harlingen. De tocht van Bolsward naar Harlingen was, in tegenstelling tot de eerste tocht naar Bolsward, een heerlijk uitje.
Manoeuvreren met het schip viel best mee en de motor liep als een zonnetje. Omdat we ’s morgens met lege accu’s lagen vertrokken we pas na de middag uit Bolsward. Het was nog net niet helemaal donker toen we de haven van Bijko in Harlingen bereikten.

De machinekamer

CUX12 een jaar

Allemaal overbodige apparatuur in de overvolle machinekamer. Alles is inmiddels verwijderd

In de winter is de machinekamer verlost van overbodige lieren, pompen en andere apparaten. Dit gaf de broodnodige ruimte – en overzicht – in de machinekamer. De startmotor en dynamo zijn gereviseerd en de olie en alle filters zijn vervangen. Ook de hydraulische stuurautomaat is er uit. Dat gaf een probleem want ik had er geen rekening mee gehouden dat het schip van hetzelfde hydraulische systeem afhankelijk was om überhaupt te kunnen sturen. De laatste verhuizing (een kleine 100 meter) van Bijko naar Kosik moesten we ons dan ook laten slepen. Dat leek spannender dan het feitelijk was. Het was eigenlijk best een leuk tochtje.

De stuurhut

Een jaar CUX12

De stuurhut, bijna leeg

De stuurhut is dit voorjaar leeggehaald. De vorige eigenaar had er provisorisch een bed en keuken in gebouwd. In de stuurhut was nog een aparte toiletruimte. Dit toilet was verwijderd en in deze ruimte hing nu een geiser. Al met al was de stuurhut zo vol gebouwd dat je er ‘de kont niet kon keren’en bij een beetje golfslag vlogen de loszittende onderdelen je letterlijk om de oren.

Het dak en de wanden waren slecht, het lekte en er liep kilometers bedrading die simpelweg niet meer te ontwarren was. Alle apparatuur is opgeslagen in de garage thuis en de stuurhut is klaar om opnieuw opgebouwd te worden. Op de foto rechts zie je nog de twee radiatoren van de verwarming. Deze waren aangesloten op de koeling van de motor. Ook voor in het ruim zaten er twee. Inmiddels is alles gesaneerd.

Het bemanningsverblijf en visruim

CUX12 een jaar

Het nieuwe luik met ventilator op de plek van de oude koekoek

Nadat we de oude, totaal vergane koekoek van het dek hebben gehaald en vervangen door een luik met ventilator hebben we het (voormalige) bemanningsverblijf leeggehaald. De ventilator staat dag en nacht aan zodat het schip de kans krijgt eindelijk een keer goed te drogen.

Het visruim, een houten doos bekleed met polyester, is ook verwijderd. Dat visruim liet zich niet gemakkelijk verwijderen. Het kostte ons een kleine twee weken. Bijna geen schroef liet zich nog verwijderen. Het kwam neer op grof zaag- en breekwerk. Onder het visruim zat nog een vloer van een ouder visruim. Dikke eiken planken van een meter of twee die nauwelijks te tillen waren.
Eenmaal leeg hebben we de beide ruimen schoongemaakt. Talloze emmers met een dikke drab van zand, vet, olie, schelpen en zand kwam er uit. Om water weer de kans te geven naar de bilge te lopen zijn alle daarvoor bestemde kanalen weer doorgestoken.

Ballast

Ballast CUX12

Ballast tussen de spanten in het voormalige visruim

Er is in totaal een ton of 15 aan bende van het schip gehaald. Dat betekent dat de CUX12 nu een centimeter of 50 hoger op het water ligt dan toen we haar destijds kochten. Om het schip weer wat stabiliteit te geven hebben we 2,5 ton aan ballast geplaatst in de vorm van stoeptegels. Stoeptegels zijn 30×30, tussen de spanten was het vaak 29 centimeter breed. Een kleine 100 stoeptegels moesten we derhalve op maat maken. Slijptol er op en tikkie, tikkie, tikkie met hamer en beitel. Gisteren hebben we ook deze klus afgerond en we zijn tevreden.
We hebben onszelf wel plechtig beloofd dat we de komende twee jaar geen stioeptegel meet zullen optillen…

De stuurhut, deel II

Stuurhut CUX12

De stuurhut, onze volgende uitdaging

Eindelijk is het dan zo ver! Niet meer slopen, maar opbouwen!
De komende twee weken gaan we de stuurhut vernieuwen. Een nieuw dak, nieuwe binnen- en buitenwanden. Daarna kan de nodige apparatuur weer worden geplaatst en kan het schip weer varen. De mast achter op het schip laten we er dan ook afhalen. Niet alleen komen er uiteindelijk houten masten op de CUX12, de mast achter op het schip staat ook in de weg. Hij staat tegen de stuurhut en onlosmakelijk verbonden aan het potdeksel. Ook het potdeksel zullen we (is de planning) nog dit jaar gaan vernieuwen.

We hebben ondertussen veel geïnvesteerd in het schip. Niet in geld, maar vooral in tijd. We zijn onbevangen aan de uitdaging begonnen en er zijn momenten geweest dat we ons af hebben gevraagd waar we in hemelsnaam aan begonnen zijn. We hebben er ook veel voor teruggekregen. Samen werken aan het realiseren van een droom is onbetaalbaar. En hoe ver weg het einddoel ook in de eerste maanden leek, we hebben grote stappen gemaakt. Het intensieve en energie vretende sloop- en schoonmaakwerk hebben we ondertussen gehad.

We kunnen nu eindelijk gaan bouwen!

Pagina 2 of 4

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén