Dweilen, met de kraan open!

Dweilen met de kraan open
De CUX12, nog net voor de vloer van de stuurhut er uit ging

Dweilen met de kraan open. Afgelopen week deden we dat. Figuurlijk, maar ook letterlijk.

Figuurlijk

Het begon allemaal met een regenbui die 48 uur aanhield. In de weken voor de bui hadden we de ruimen schoon- en drooggemaakt. Mooi gezicht, eindelijk het water weg, eindelijk weer vrije doorgang voor binnenkomend water en alle prut, schroeven en ronddwalende bende verwijderd. Nou ja, bijna alles dan. Achter in de bilge, onder de motor kan ik er slecht bij. Mooi klusje voor de winter. Dacht ik.
En toen begon het te regenen.

Dweilen met de kraan open
De vloer gaat uit de stuurhut

Dat het dek van de CUX12 lekt wisten we. Het stuurhuis was totaal vergaan en die is er ook af. De vloer van de stuurhut lekt ook. Wisten we. Dus, dat er water binnenkwam was ingecalculeerd. Toen ik echter afgelopen zondag even ging kijken schrok ik. Er was wel veel water binnengekomen! Zo veel dat de bilge overstroomt was en de vieze prut weer in het schone deel was gestroomd. Balen! Een vlotter zat er nog (net) niet in, dat had de zaak wel een stuk beter onder controle gehouden.

We pompen het schip weer leeg. Tot de olieresten weer de pomp raken, dat kun je niet overboord gooien. Ik dek nog wat spullen af en ga naar huis. De volgende dag blijk ik wel aan het afdekken te zijn geweest, maar in alle haast vergeten te zijn de luiken te sluiten. Opnieuw heel veel water.

Regen, lekken in het dek en stuurhuis en dan de luiken open zetten. Dat is dus dweilen met de kraan open.

Letterlijk

Na regen komt zonneschijn. En niet zo’n beetje ook! Bloedheet, eigenlijk te warm voor zwaar werk, zeker in de machinekamer. Wel vreemd dat opnieuw veel water in de boot staat. Hmmm… nou ja, het zal wel langzaam van voor naar achteren stromen houd ik mijzelf voor. En zo pompen we wat af de afgelopen week. Al die tijd kan ik de vlotter niet plaatsen, ik krijg het water niet laag genoeg, kan de bilge niet schoonmaken en dus de automatische piloot niet op de pomp zetten wat het waterniveau binnen aanvaardbare grenzen houdt. Ik begin mij ook zorgen te maken. Want; waar komt toch al dat water vandaan!?

dweilen met de kraan open
Noodreparatie om het lek te dichten

Gistermiddag. Ik zie met mijn eigen ogen het waterniveau in het voormalige visruim stijgen. Huh?? We besluiten opnieuw te gaan pompen, we krijgen het er niet uit. Het wordt donker en ik ga voor een lamp naar het voormalige bemanningsverblijf. IK HOOR WATER STROMEN! Wanneer ik wat ballast weghaal zie ik een fonteintje. Uit een naad stroomt met flinke kracht water het schip in. We waren dus letterlijk aan het dweilen met de kraan open. Ik voel paniek. Ik pak een verf houtje en druk die in de naad. Het water stopt. Nog een plankje met wat kit er over en we hebben in ieder geval voor nood de boel gerepareerd.

dweilen met de kraan open
In de machinekamer, nu met open dak. Bilge schoonmaken.

Het is tien uur. We zijn moe en besluiten de volgende morgen verder te gaan. Noodreparatie controleren, schip leegpompen, bilge schoonmaken en dan  eindelijk die vlotter er in. Slapen gaat matig. Dat ik de hele nacht de pomp van ons zwembad hoor zal we niet echt helpen.
Om half zeven wakker en naar de boot. Godzijdank, ze drijft! En, nog beter, er is geen water het schip meer binnengekomen. De noodreparatie heeft het gehouden.

Vandaag de boel leeggepompt, schoongemaakt en de vlotter geplaatst.
Kunnen we nu eindelijk verder waar we gebleven waren; het vernieuwen van het stuurhuis. Inclusief nieuwe spanten en nieuwe vloer. We hebben besloten dat het dan maar iets meer tijd moet gaan kosten. We gaan geen nieuwe Meranti stuurhut bouwen op een vloer die matig is en die op spanten staat die we niet vertrouwen.

Vloer stuurhuis CUX12
Zie de doorgezaagde spanten. De enige spant die er nog zit is in het midden gebroken.

Maar goed ook trouwens, bij het weghalen van de oude vloer bleek dat men ook hier in het verleden op bijzonder wijze te werk is gegaan. Omstreeks 1990 heeft de CUX12 een nieuwe motor gekregen. De vloerspanten heeft met destijds gewoon doorgezaagd en op een wazige manier weer aan elkaar gebakken. Daarna een jaar of 25 lekkage via het dak en dus: alles doorgezakt en de spanten die er nog wel waren gewoon doormidden gebroken.

De paniek en de stress zijn weer voorbij. We hebben er weer zin in.
Dat was deze week op momenten wel ander kan ik je zeggen….

About Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *