Machinekamer

DE machinekamer, een week verder

Kijk, zelf vind ik mij wel een soort van Arnold Schwarzenegger. Ik bedoel; ik heb toch maar mooi, en in mijn eentje, de nodige niet te tillen shit uit die machinekamer gekregen. En dan heb ik het nog niet over het feit dat de meeste van die apparaten na vijftig jaar bijna onlosmakelijk verbonden waren met het schip. Of het schip gewoonweg niet wilden loslaten. Dat kan ook. M. ziet het anders. Die kijkt mij glimlachend aan en noemt mij liefkozend ‘Arnold Schwarzenneus’. Niet alleen mijn handen zijn blijkbaar zwart.

Ik heb mijn wagen volgeladen

Ik heb mijn wagen volgeladen

Inmiddels heb ik een wagen volgeladen met dingen, spullen en stukken metaal. Op de bovenste foto zie je het resultaat. Je ziet ook de dekwaspomp nog staan, maar ook die heb ik er inmiddels al uitgehaald. Het ding benedendeks gedemonteerd zodat er twee delen overbleven die nog enigszins te tillen waren. Uit het visruim heb ik de twee grote koelelementen verwijderd. Kan mooi meteen mee wanneer ik morgen een ritje naar de oud-ijzer boer maak.

Morgen opnieuw water pompen. Als het laatste water er uit is dan hoop ik niet alleen smurrie te zien, maar ook de nodige leidingen, slangen en buizen. Handig om te weten wat wat is en waar al die bende heen gaat en aan verbonden is. Als dit gebeurd is dan kan aan een andere klus begonnen worden: het verwijderen van vijftig jaar vet, olie en vuil uit de machinekamer. Na het grove werk maar eens kijken of we de machinekamer zo schoon kunnen krijgen dat je niet al je kleding meteen hoeft weg te gooien als je een keer de trap naar de machinekamer bent afgedaald.

Maar goed, alles op z’n tijd. Nu eerst genieten van gedane arbeid. De kop schrobben en in de zon zitten. Bruin wordt het nieuwe zwart!