De vuurdoop

CUX12 Hoorn

Ja, zo ben ik. Best wel de tijd nemen om een geschikte boot te zoeken, maar als hij van ons is dan moet ik hem ook hebben. Ik duld geen uitstel. Dus, een accu probleem? Niks mee te maken. Water in het groffilter van de motor? Nou en? Dit is het weekeinde dat de boot naar haar nieuwe huis komt. Weer of geen weer, probleem of geen probleem.

Naast dunne poep in de broek, levert zo’n houding in ieder geval weer een hoop geleerde lessen op.

Zaterdag 29 augustus 2015. Er moet eerst gevoetbald worden (10 – 1 winst) en daarna door naar Eembrugge. Slaapzak mee, gereedschap mee, broodje mee en veel, heel veel goede moed. Ik ga de CUX12 naar Hoorn varen, daar stapt zondagmorgen M. op en dan samen via Workum door naar Bolsward. Tenminste, dat was het plan.
Het liep allemaal een beetje anders.

De oude eigenaar had nieuwe accu’s geplaatst. En, zo belde hij, de motor draaide weer. Weliswaar met een slang in een jerrycan, maar dat was omdat hij de tank (vervuiling) niet vertrouwde. Op het dek grote vaten met bilge water, maar dat kon ik maar beter laten staan in verband met de benodigde ballast. Immers, alle apparatuur was van het dek verwijderd (grote vismast met bomen, pompen, lieren etc.).

Ik ga varen, alleen. Met een motor die draait op diesel uit een kannetje. Hoe dom is dat. Na 10 minuten stopt de motor en waai ik het riet in. De can met diesel is niet leeg, maar de slang komt maar tot halverwege. Een nat pak want tja, de boot moet wel ergens aan vast liggen, dus het riet in en vastmaken aan een boeren hek (met schrikdraad). Lang zoeken naar de ontluchting, uiteindelijk de boel weer aan de gang. Kiezen nu. Dit gaat zo nooit lukken, er moet nog een honderd liter diesel in de tank zitten. Ik besluit de motor weer op de tank aan te sluiten nadat ik wat diesel heb afgetapt die er schoon en zonder water uitziet. De motor draait, ik laat hem een kwartier draaien, vul nog wat diesel bij en ga weer varen.
Weer wat geleerd denk ik en op weg naar Huizen, Hoorn wordt het niet meer.

In Huizen vul ik de tank met 80 liter diesel bij (met twee 10 liter jerrycans heen en weer naar de pomp lopen) . Om elf uur ben ik kapot en ga slapen. Beetje jammer dat ik mijn slaapzak niet bij me heb, maar goed. Morgen verder.

Zondagmorgen om 6.45 vertrek ik richting Hoorn. Om 7.00 begint de marifoon scheepvaart berichten uit te zenden en ik hoor wel dat er wordt gewaarschuwd voor windkracht 6 op Markermeer en IJsselmeer, maar het komt niet bij mij binnen. Ik hoor het als een mededeling, niet als een waarschuwing.

Het Markermeer over richting Hoorn. Alles lekker, niks aan het handje. Bij Marken de Hoornse Hop op en dan gebeurt het. De wind komt van opzij en de boot begint te rollen. En niet een beetje rollen. In de stuurhut vliegen de provisorisch ingerichte keukendelen (de vorige eigenaar heeft er een maand in gewoond) mij om de oren, het water komt met bakken over de boot en de lading op het dek begint gevaarlijk heen en weer te schuiven. Ik vervloek mijzelf. De Hoornse Hop ken ik nog van vroeger jaren. Het is het water waar M. kotsend over de reling hing omdat het er zo enorm tekeer ging. Toen had ik een zeilboot die niet om kon, nu heb ik een schip van 25 ton onder mijn benen die ik niet ken, die te weinig ballast heeft, waar deklading heen en weer schuift en waar ik alleen op sta. Ik voel mij niet zielig. Ik ben bang, voel mij dom en vooral heel erg alleen.Kopie van IMG_20150823_115550
Maar ik red het. Na een paar keer rollen besluit ik iets minder recht op Hoorn af te koersen maar een iets gunstiger – dat wil zeggen: niet dwars op de wind – koers te gaan varen. Om 10 uur vaar ik Hoorn binnen en leg de boot in de buitenhaven. Ik zie M. en moet bijna janken. Van de stress.

Kan het dommer? Jawel hoor. Als we uit Hoorn vertrekken gooi ik de boot los en tot mijn eigen verbazing sta ik nog aan de kade wanneer de boot afdrijft. M. staat op de boot en weet (nog) niet wat te doen. Wat. Een. Lul. Er is een zwemwedstrijd in de haven en een havendienst geeft mij even een lift naar mijn boot. Volk genoeg op de kade en vermaak gegarandeerd. Zal mij benieuwen of het al ergens op Facebook staat.

Op naar de sluis van Enkhuizen. De oliedruk van de motor begint te protesteren. Na wat afkoeling is dat weer over. Gaan met die banaan en hoppa door de suizen. Nou ja, ‘hoppa’. Niet helemaal hoppa, maar opnieuw zonder schade.
Het IJsselmeer over. Nog altijd windkracht zes en wind en golven op de zij. Lastig, maar het wordt niet meer zo eng als op de Hoornse Hop. Alles went, blijkbaar. M. vindt het helemaal niks, ik ben gelukkig iets minder bezorgd.

Kopie van IMG_20150823_210034Na Hindeloopen wordt het kalm. De wind heeft hier minder grip op het water. We gaan naar Workum en varen richting de sluis. Nu pas is de boot echt groot. De vaart is smal, er liggen boten aan weerszijden en soms  is er niet meer dan een centimeter of 20 aan weerszijden. Dwars door Workum, kleine bruggetjes en heel weinig ruimte. Bij een brug gaat het bijna mis, de brugwachter geeft eerst groen, dan ineens rood, dan weer groen. Hij hangt lachend uit het raam. De sadist.
We komen er opnieuw schadevrij door en varen door tot de bruggen dicht gaan. We komen tot Tjerkwerd, 2,5 kilometer van Bolsward. Niet gek.

De boot aanmeren in Tjerkwerd lukt niet zo maar. Er is gespuid of een andere reden waardoor het water in de vaart stroomt. Bij de eerste poging ligt de boot overdwars in de vaart. Ik kan je verzekeren dat die vaart daar 15 meter breed is. Onze boot kan daar overdwars precies klem liggen.
M. heeft de oplossing. ‘Als je te hard moet trekken moet je loslaten’, zegt ze. Ik maak de boot los en de boot drijft rustig naar de andere kade. Ik stap aan de overzijde weer aan boort, we doen een nieuwe poging en de boot ligt keurig voor de brug in Tjerkwerd.

We sluiten af. Lopend naar Bolsward, heerlijk om een beetje rust in de kop te krijgen. Thuisgekomen kan ik bijna niet meer lullen van vermoeidheid. Ik ga in bad, het bad gaat voor mijn gevoel heen en weer. Het is tien uur.
‘Maar we hebben wel een boot’, zegt M.
En zo is het. We hebben een boot, we hebben haar bijna thuis en we hebben in ieder geval weer een berg ervaring opgedaan en een hoop lessen geleerd.

About Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

2 gedachten over “De vuurdoop”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *