Waar een wil is, vaar je mee weg

Op avontuur met de CUX12

Maand: augustus 2015 (Pagina 1 van 3)

Accu’s voor een schip

accuBij een accu denk ik meteen aan die batterij die in je auto hangt. Ons schip heeft ook accu’s, maar dat is niet te vergelijken met een.

De CUX12 heeft 6 accu’s (ja, zes!) van 220 ampère.
Nieuwe accu’s is dus een serieuze kostenpost. De complete set vervangen komt op 6x € 225 euro = € 1.350.

Je vind goed geprijsde en onderhoudsvrije accu’s via deze link.
O ja, en een accu van 220 ampère weegt een kilo of 60.
Je kunt je er dus niet alleen financieel, maar ook letterlijk aan vertillen.

Kapitein in de Trein

Gisteren was de koop rond, vandaag is de koop afgerond. Het geld is overgemaakt, de bevestiging is binnen en we gaan de trip naar de nieuwe ligplaats Bolsward plannen. Komend weekeinde, als het allemaal een beetje meezit.

Nachtmerrie

Nachtmerrie

Als het een beetje meezit, het is namelijk nogal een gedoe. De boot ligt 150 kilometer bij ons vandaan, ver weg van trein en bus. Om in ieder geval een stuk samen de eerste reis te maken zal er dus het nodige geregeld moeten worden. Ik moet naar de haven worden gebracht, daarna pik ik M. halverwege ergens op langs het IJsselmeer zodat we het laatste stuk samen kunnen varen.

Bijzonder. Van alles wat we hebben meegemaakt de afgelopen weken (zoeken, afwegen, meer zoeken, kiezen, kijken, bieden, kopen) geeft mij dit de meeste stress.
Hoe kom ik van A naar B en van B naar C, hoe komt M. van A naar C, en hoe komen wij dan weer samen van C naar A.

Het liefst ook zonder dat we er maandagmorgen achter komen dat onze auto nog ergens midden in het land staat.
We hebben een auto en we hebben een boot.
En we moeten reizen met het openbaar vervoer.

Kapitein in de trein, zeg maar.

We hebben een schip!

CUX12 Anna K

De CUx12 ‘Anna K’ rond 2012

Het is augustus 2015 en we hebben zojuist een schip gekocht. We willen onze ervaringen graag delen met anderen. Wij hebben zelf namelijk ook veel aan de ervaringen van anderen. Ons doel is om van de CUX12 uiteindelijk een zeilend woonschip te maken. Hoe we dit doen, en of ons dit ook binnen 5 jaar lukt lees je op dit weblog.

Er ligt veel te koop in Nederland en er is sprake van een kopersmarkt. Het aanbod is groot, en de vraag is gering. Heel veel schepen liggen ‘afgeprijsd’ te wachten op een nieuwe eigenaar. Voor veel schepen wordt nog steeds veel te veel geld gevraagd. Het is als met huizen. Eigenaren kunnen niet zakken vanwege de restschuld die anders overblijft. Maar schepen moeten in het water liggen, gevaren worden en hebben onderhoud nodig. Anders gaat het ‘van je af’. En dat is, als je rondkijkt, wat je veel ziet.

Er zijn ook veel mensen die zich verslikken in een schip. Een schip inrichten als woning, opknappen en (zoals wij gaan doen) onder zeil brengen vraagt veel tijd, moed, durf, doorzettingsvermogen en … geld. We hebben veel stopgezette projecten, mislukte projecten en volledige miskopen gezien. Daar hebben we van geleerd.

Wat wij van plan zijn kost tijd. En geduld. Tijd hebben we nog niet voldoende, geduld wel. Dus moest er een schip komen waar de klok niet op ‘vijf voor 12’ staat. Het schip moet varen en voorlopig zonder ingrijpende (lees: dure) aanpassingen de komende 2 jaar kunnen overleven.

$_85 (5)

De CUX12 in 2015

Jaren geleden toen we een huis kochten in Friesland gebeurde het ons dat het eerste huis dat we bekeken – na vele omzwervingen door de provincie – uiteindelijk het huis werd dat we kochten.
Nu, met de zoektocht naar een boot gebeurd hetzelfde. De CUX12 zag ik al maanden geleden, maar het schip leek mij te klein. Na vele avonden Internet, bezoeken aan schepen en havens kwamen we terug bij de CUX12 en gingen een kijkje nemen. We waren eigenlijk, al zeiden we het niet meteen hardop, allebei meteen verliefd op deze boot.

Ook aan de CUX12 moet veel gebeuren. Maar de boot vaart, is heel en als we er een paar weken tijd in stoppen kan het schip gerust de komende winter door. De eerste klus is om het dek te repareren. Op het dek stond een mast en een winch. Deze zijn verwijderd en dat laat gaten achter. Die gaan we dichten en het dek vervolgens opnieuw breeuwen.

Meer moeten we dit jaar niet.
En dat is goed. Moeten is namelijk dwang, en we doen het voor ons plezier.

Pagina 1 of 3

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén